فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٠
اشتمال صما ( اشتمال صماء) در نماز و غِیر نماز مکروه است. (٩) مراد از آن بنابر مشهور اِین است که شخص چادر و مانند آن را بر دوش نهاده و دو طرف آن را از جلو و زِیر بغل بگذراند و بر ِیک شانه افکند. (١٠) همچنِین توشح توشح)؛ ِیعنِی گذراندن ِیک طرف جامه از زِیر بغل راست و افکندن آن بر دوش چپ و ِیا به عکس در نماز، (١١) بوِیژه براِی امام جماعت کراهت دارد (١٢)
حج: پوشِیدن دو جامه احرام براِی مرد در حج و عمره واجب است؛ ِیکِی به صورت لنگ، پوشِیده و دِیگرِی به صورت ردا بر شانه افکنده مِیشود. احرام)
برخِی قدما به استحباب اضطباع براِی مرد در حال طواف ـ جــز طواف وداع تصرِیح کرده اند. مقصود از اضطباع اِین است که محرم وسط جامه را بگِیرد و ^ از زِیر بغل راست بگذراند و دو طرف آن را بر شانه چپ بِیفکند و شانه راست را باز بگذارد؛ لِیکن اِین مسئله در کلمات بسِیارِی از فقها مطرح نشده است. (١٣) اضطباع).
دِیات: دِیه شکستن استخوان ،شانه در صورتِی که به شکل صحِیح و بدون کجِی بهبود ِیابد، ِیک پنجم دِیه دست صد دِینار)، دِیه ترک برداشتن ،آن هشتاد دِینار دِیه آشکار شدن سفِیدِی استخوان (موضحه)
صحِیح، و نِیز سوراخ شدن استخوان ٢٥ دِینار مِی باشد. در دِیه کوبِیده و خرد شدن آن اختلاف است مشهور دِیهٔ آن را در صورت کج شدن و عدم بهبود به شکل ِیک سوم دِیه دست دانسته اند. برخِی دِیه آن را ِیک سوم دِیه جان دو سوم دِیه دست دانسته اند. دِیه در رفتگِی شانه، در صورتِی که موجب تعطِیلِی و از کار افتادن آن گردد، بنابر قول مشهور دو سوم دِیه دست مِیباشد و اگر بدون عِیب بهبود ِیابد، دِیه آن را چهار پنجم دِیه دررفتگِی (٢٤) دِینار) دانسته اند. برخِی دِیه در رفتگِی را سِی دِینار دانسته اند. (١٤)
(١) جامع المقاصد ٣٨٩/١؛ رياض المسائل ٢/ ١٨١؛ مستند الشيعة ٣/ ٢١٦.
(٢) مجمع الرسائل / ١٦٥ ؛ توضِیح المسائل مراجع ٣٢٤/١
(٣) الهداية / ١١٨ ؛ العروة الوثقى .٢ ١٢٠ ^
(٤) جواهر الکلام ٤/ ٣٠٥
(٥) تحرير الوسيلة ١/ ٧٨
(٦) الحدائق الناضرة ٤/ ٩١؛ تحرير الوسيلة ٧٨/١.
(٧) جواهر الكلام ٩/ ٢٨٢
(٨) الرسائل العشر (حلى )/ ٤٣٨ ٩.
(٩) جواهر الكلام ٢٤٠/٨
(١٠) الحدائق الناضرة ٧/ ١٢٥