حکم: مستجار از مکانهاِی شرِیف و با فضِیلت مسجد الحرام است که دعا کردن و اصرار و پا فشارِی در دعا در آن سفارش شده است. مستحب است طواف کننده در دور هفتم طواف، در مستجار، دستان خوِیش را بر دِیوار کعبه بگشاِید و بدنش را به آن بچسباند و گونه ها را بر آن نهد و به گناهانش اقرار نماِید و دعا کند و دعاِی وارد شده را بخواند؛(٦) چنان که گرفتن پرده خانه نزد مستجار و دعا کردن مستحب مِیباشد. (٧)

چنانچه طواف کننده بدون استلام (←استلام) و التزام مستجار از آن بگذرد، آِیا مِیتواند برگردد ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. برخِی بازگشت را جاِیز دانسته اند.(٨) بعضِی گفته اند: تا قبل از رسِیدن به رکن ِیمانِی بازگشت مستحب است، اما پس از رسِیدن به آن، جاِیز نِیست.(٩)

(١) مدارک الاحکام ١٦٣/٨؛ رِیاض المسائل ٤٢/٧؛ جواهر الکلام ١٩/ ٣٥٦.

(٢) آثار اسلامِی مکه و مدِینه ٩٧.

(٣) مجمع البحرين، واژه «جور»؛ مستند الشيعة ١٢/ ٨٠ ؛ جواهر الكلام ١٩/ ٣٥٣.

(٤) براهين الحج ٤/ ٩٣؛ الوافى ١٣/ ٨٣٧.

(٥) براهين الحج ٤/ ٩٣؛ الوافى ١٣/ ٨٣٧.

(٦) المقنعة / ٤٠٣؛ الاقتصاد / ٣٠٣ ؛ الجامع للشرائح / ١٩٧.

(٧) الدروس الشرعية ١/ ٤٦٧.

(٨) المختصر النافع / ٩٤ ؛ قواعد الاحكام ١/ ٤٢٨.

(٩) الدروس الشرعية ٤٠٢/١ ؛ مدارک الاحکام ٨/ ١٦٤ – ١٦٥.

مُستَحاضَه ← استحاضه

مستحب ← استحباب

مستحب تعبّدِی

مستحب تَعَبُّدِی: مقابل مستحب توصلِی.

عمل مستحب به لحاظ اشتراط و عدم اشتراط قصد قربت در آن، به تعبدِی و توصلِی تقسِیم مِیشود. مستحب تعبدِی، عمل مستحب عبادِی است که قصد قربت در آن شرط است و بدون قصد قربت صحِیح نِیست، مانند وضو، غسل و نمازهاِی مستحب. مقابل آن، مستحب توصلِی (←مستحب توصلِی) قرار دارد که قصد قربت در آن شرط نِیست.(١)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) فقه الصادق ٢١/ ١٣ ؛ المواهب / ٨٢٩ ؛ القواعد الفقهية (بجنوردِی) ٢/ ١٧٨.