لِیکن اختلاف شده در اِینکه ارث براِی زوجه مطلقه مطلقا ثابت است؛ هرچند قصد زوج از طلاق زوجه ضرر زدن به وِی نباشد ِیا ثبوت آن در فرضِی است که قصد زوج از طلاق اضرار به زوجه و محروم کردن وِی از ارث باشد؟ مشهور قول نخست است.(٣) جمعِی به دلِیل بعضِی رواِیات، قول دوم را برگزِیده و گفته اند: در صورتِی که طلاق با درخواست و رضاِیت زوجه ِیا بذل مال از جانب او به زوج براِی طلاق دادن باشد -چنان که در خلع (← خلع) و مبارات(← مبارات) چنِین است- در اِین موارد به جهت عدم قصد اضرار، ارث ثابت نِیست. بنابر اِین قول، مستأمره در طلاق، از آنجا که طلاق با درخواست و رضاِیت او واقع شده است، ارث نمِی برد. (٤)

(١) وسائل الشيعة ٢٢ / ٢٩٠.

(٢) کشف اللثام ٨/ ٦٥ -٦٦.

(٣) مسالک الافهام ٩/ ١٥٧ - ١٥٨ ؛ الحدائق الناضرة ٢٥ / ٣١٩؛ الانوار اللوامع ١٤/ ٣٣٠.

(٤) الاستبصار ٣/ ٣٠٦ و ٣٠٨ - ٣٠٩؛ قواعد الاحکام ٢/ ٥٣٣؛ اِیضاح الفوائد ٢/ ٦٠٠؛ غاية المرام ٢٢٤/٣؛ الحدائق الناضرة ٢٥/ ٣١٩؛ جواهر الکلام ٣٢/ ١٥٤.

مستأمن

مُستَأمَن: امِین (← امانت)/ کافرِی که به او امان داده شده است (← امان)

مُستَبصِر ← استبصار

مستجار

مُستَجار: بخشِی از دِیوار کعبه، محاذِی درِ آن، نزدِیک رکن ِیمانِی.

مستجار جزئِی از دِیوار کعبه، پشت و محاذِی درِ کعبه، نرسِیده به رکن ِیمانِی (← ارکان کعبه) است.(١) زمانِی که کعبه دو در داشت، درِ دِیگرش کنار مستجار بود. محل ورود حضرت فاطمه بنت اسد عليها السلام به کعبه براِی تولد حضرت علِی علِیه السّلام همِین قسمت از دِیوار کعبه بوده است. (٢)

مستجار از استجاره به معناِی پناه بردن و امان خواستن است. علت نامِیدن مکان ِیاد شده به مستجار، پناه بردن به خدا در اِین مکان از آتش جهنم است. مکان ِیاد شده در رواِیات، مُلتَزَم و مُتعوَّذ نِیز نامِیده شده است.(٣) وجه نامِیدن آن به ملتزم، چسبانِیدن بدن خود به کعبه(٤) و