صلات: از شراِیط صحت اقامه نماز جمعه آن است که مِیان آن و نماز جمعه دِیگر سه مِیل (معادل ِیک فرسخ) ِیا بِیشتر فاصله باشد و اقامه دو نماز جمعه در فاصله کمتر از سه مِیل صحِیح نِیست.(٢)

نماز جمعه از کسِی که در مسافت بِیش از دو فرسخ از محل برگزارِی نماز جمعه مِیباشد ساقط است؛ لِیکن بنابر قول مشهور، از کسِی که در رأس دو فرسخ قرار دارد ساقط نِیست.(٣)

از شراِیط قصر نماز و افطار روزه براِی مسافر، پِیمودن مسافتِی معادل ٢٤ مِیل [= هشت فرسخ] با قصد سفر است (← مسافت شرعِی) و چنانچه مسافت ِیاد شده را بدون قصد بپِیماِید، نمازش قصر نمِیشود(٤) (←سفر).

قصد اقامت ده روز در ِیک مکان موجب قطع حکم سفر مِی شود و مسافر باِید نمازش را تمام بخواند و قصد خروج از محل اقامت به مقدار چهار فرسخ و بِیشتر موجب به هم خوردن قصد اقامت مِی گردد و در خروج به مقدار کمتر از آن، اختلاف است(٥) (← اقامت).

حج: کسِی که محل زندگِی او با مکه شانزده فرسخ، معادل ٤٨ مِیل ِیا چهار فرسخ، معادل ١٢ مِیل -بنابر اختلاف در مسئله - فاصله دارد، وظِیفه اش حج تمتع است(٦) (← آفاقِی). از واجبات حج، بلکه ارکان آن، سعِی است که عبارت است از هفت بار پِیمودن مسافت بِین دو کوه صفا و مروه(٧) (← سعِی).

سبق و رماِیه: از شراِیط صحت عقد مسابقه اسب دوانِی و مانند آن، تعِیِین ابتدا و انتهاِی مسافت مسابقه است(٨) (← سبق)؛ چنان که در مسابقه تِیراندازِی نِیز باِید مسافت مِیان تِیرانداز و هدف مشخص باشد(٩) (← رماِیه).

دِیات: اگر کسِی ضربه اِی به گوش کسِی بزند و آسِیب دِیده مدعِی کاهش شنواِیِی ِیک ِیا هر دو گوش خود شود، مقدار کاهش با گوش سالم مقاِیسه مِی شود؛ بدِین گونه: مسافـتـِی کـه گــوش سالم و آسِیب دِیده، مِی شنود، علامت گذارِی مِی شود و ما به التفاوت آن به دست مِی آِید و به نسبت آن دِیه پرداخت مِیگردد.