عنوان ِیاد شده که برگرفته از رواِیات است، بر مساجدِی نامبارک در کوفه اطلاق شده که پس از واقعه عاشورا توسط دشمنان اهل بيت عليهم السلام ساخته شده اند. از جمله اِین مساجد، مسجد اشعث بن قيس، مسجد جرير بن عبدالله بجلِی، مسجد سِماک و مسجد شبث بن رِبعِی است. البته امروزه از اِین مساجد اثرِی نِیست.

در رواِیتِی از نماز گزاردن در مساجد ِیاد شده نهِی شده است؛ از اِین رو، نماز خواندن در آنها مکروه شمرده شده است.(١)

(١) هداية الامة ٢/ ٢٠٥ ؛ وسائل الشيعة ٥/ ٢٤٨ -٢٥١.

مساجد مَِیت ← مساجد سبعه

مساحت

مساحت: اندازه سطح.

از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت، بِیع، سبق و رماِیه، احِیاء موات، قضاء، قصاص و دِیات نام برده اند.

طهارت: بنابر قول مشهور، آب کُر مقدار آبِی است که اگر در ظرفِی که مساحت هر ِیک از درازا، پهنا و گودِی آن سه وجب و نِیم معمولِی است برِیزند، آن را پر کند. بنابر اِین، مجموع مساحت کُر ٤٢ و هفت هشتم وجب است. مساحتهاِی ٣٦ و ٢٧ وجب نِیز گفته شده است(١) (← آب کُر).

لباس و بدن نمازگزار باِید پاک باشد؛ لِیکن خون کمتر از درهم -جز خونهاِی حيض، نفاس و استحاضه - معفو است (٢) (← خون). مراد از درهم در اِینجا ـ بنابر آنچه معروف مِیان فقها است ـ درهم بَغْلِی است که اندکِی بزرگ تر از درهم اسلامِی مِیباشد.(٣) البته در مساحت آن اختلاف است(٤) (← درهم بغلِی).

تجارت: در زمِینهاِیِی که قِیمت آنها بر حسب متر ِیا ذراع (← ذراع) تعِیِین مِی شود، مشاهده کردن، در معامله اِین گونه زمِینها کفاِیت نمِیکند؛ بلکه باِید مساحت آنها معلوم باشد.(٥)