چنانچه صِیاد ِیا خرِیدار ماهِی، مروارِید سوراخ شده اِی را درون شکم آن بِیابد، در اِینکه مروارِید از آنِ او خواهد بود ِیا حکم لقطه را دارد و باِید آن را تعرِیف کند، مسئله اختلافِی است(٩) (← لقطه).

تجارت: خرِید و فروش مروارِید درون صدف به جهت معلوم نبودن ارزش آن، باطل است. (١٠)

بِیع سلف در جواهر و مروارِید صحِیح نِیست. جمعِی سلف در مروارِیدهاِی کوچک را که به گونه وزنِی فروخته مِی شوند، صحِیح دانسته اند؛ بر خلاف مروارِیدهاِی بزرگ که خرِید و فروش آنها متوقف بر مشاهده است و به وصف صحِیح نِیست.(١١)

(← جواهر)

(١) فرهنگ بزرگ سخن واژه «مروارِید».

(٢) النهاية/ ٧٤؛ مستند الشيعة ٤/ ٣٢٠؛ العروة الوثقى ٢/ ٣٣٨.

(٣) مستند الشيعة ٤/ ٣٢٠ ؛ بحار الانوار ٨٣/ ١٧٢.

(٤) تذكرة الفقهاء ٥/ ٤١٩ ؛ الحدائق الناضرة ١٢/ ٣٤٣-٣٤٤؛ مختلف الشيعة ٣/ ٣٢٠.

(٥) تحرِیر الاحکام ٤/ ٤٧٥.

(٦) مستمسک العروة ٩/ ٤٨٠ ؛ موسوعة الخوئِی ٢٥/ ١٠٢ – ١٠٣.

(٧) تحرير الاحكام ٤/ ٤٧٥.

(٨) العروة الوثقى ٤/ ٢٥١ ؛ مستمسک العروة ٩/ ٤٨٠.

(٩) مسالك الافهام ١١/ ٥٤٤ ؛ مفاتِیح الشرائع ٣/ ٣٦؛ الانوار اللوامع ١١/ ١٩٢.

(١٠) نهاية الاحكام ٢/ ٥٠٦؛ كتاب المكاسب ٤/ ٣٠٦ ؛ مصباخ الفقاهة ٥/ ٤٥٠ – ٤٥١.

(١١) جواهر الکلام ٢٨٣/٢٤.

مروت

مُرُوَّت: پاِیبندِی به عادات پسندِیده و پرهِیز از عادتها و کارهاِی مباح ناپسند.

مروت از رِیشه «مَرَأ» و به دو گونه «مُروءَت» با همزه و «مروّت» با تشدِید واو و بدون همزه به کار رفته و به گفته برخِی لغوِیان، فعلِی از آن مشتق نشده است.

مروّت در لغت به معناِی کمال مردانگِی و جوانمردِی آمده است(١) و در فقه عبارت است از تنزِیه و پاکِیزگِی نفس از کارها و رفتارهاِی فروماِیه و پست که درخور امثال شخص نِیست و مردم اِین کارها را از مثل او ناپسند مِیشمارند ِیا مسخره مِیکنند و ِیا موجب تنفر مردم از انجام دهنده آن مِی شود.