در مقابل، برخِی، مجالس عزادارِی اهل بيت عليهم السّلام و فرزندان و اصحاب گرامِی اِیشان را از حرمت غنا استثنا کرده و گفته اند: مرثِیه غناِیِی در صورتِی که از عنوان مرثِیه خوانِی خارج نشود و قصد مرثِیه خوان، گرِیاندن و محزون کردن باشد، جاِیز است؛(٤) لِیکن بنابر قول مشهور، در حرمت غنا تفاوت نمِی کند محتواِی آن حق، همچون قرائت قرآن، دعا و مرثِیه خوانِی براِی اهل بِیت علِیهم السلام باشد ِیا باطل و لهو و لعب.(٥)

(← نوحه)

(١) مجمع البحرين، واژه «رثا».

(٢) ذكرى الشيعة ٢/ ٥٧ و ٦٠.

(٣) کتاب المكاسب ١/ ٢٩٧ ؛ وسيلة النجاة/ ٣٢٢.

(٤) غنا، موسِیقِی (مشرق في احكام الغناء) ٣/ ١٧٨٨.

(٥) غنا، موسيقي (رسالة في تحقيق الغناء) ١/ ٢.

مرجان ← غواصِی

مرجئه

مُرجِئَه: از فرقه هاِی اسلامِی.

مرجئه اسم فاعل «ارجاء» به معناِی تأخِیر انداختن، نام فرقه اِی از مسلمانان با اعتقاداتِی باطل و منحرف است. بر پاِیه حدِیثِی، امام صادق علِیه السّلام آنان را لعنت کرده است،(١) و بر اساس حدِیثِی دِیگر، امام باقر علِیه السلام، شِیعِیان را به بِیزارِی جستن از اِیشان امر کرده است؛(٢) چنان که در رواِیتِی از امام صادق علِیه السلام آمده است: «در آموختن حدِیث به فرزندانتان مبادرت ورزِید، پِیش از آنکه مرجئه (بر شما) پِیشِی بگِیرند(٣) (و آنان را گمراه کنند)».

به گفته برخِی، مرجئه داراِی دو اطلاق است:

ِیکِی اطلاق مرجئه بر فرقه مقابل شِیعه به معناِی اعم که شامل تمامِی فرقه هاِیِی است که به خلافت بلافصل امير المؤمنين عليه السّلام اعتقاد دارند؛ خواه دوازده امامِی باشند ِیا غِیر دوازده امامِی. بنابر اِین اطلاق، مرجئه مسلمانانِی هستند که قائل به خلافت بلافصل امير المؤمنين عليه السلام نِیستند؛ بلکه آن حضرت را خلِیفه چهارم مِی دانند. علت نام گذارِی اِینان به مرجئه، تنزل دادن امِیر مومنان علِیه السلام از مقام و جاِیگاه خلافت بلا فصلِی اش مِیباشد.