هنگام وقوف(٦) (← وقوف) و رمِی جمره (٧) (← رمِی جمره) و نِیز مدح معصومان عليهم السلام با بازگو کردن و نوشتن فضائل و مناقب آنان، مستحب و در رواِیات براِی آن ثواب بِی شمار ذکر شده است؛(٨) چنان که ستودن مؤمن نِیز مستحب مِیباشد. (٩)

مدح حرام: مدح و ستاِیش قاضِی به انگِیزۀ صدور حکم به نفع ستاِیشگر، بنابر قول برخِی، مصداق رشوه (← رشوه) و حرام است. همچنِین مدح کسِی که سزاوار آن نِیست (١٠) ِیا مدح کسِی به صفتِی که در او نِیست، مصداق دروغ و حرام مِیباشد؛ (١١) چنان که مدح ظالم،(١٢) حتى بدون دروغ گفتن در صورتِی که بر قوت و شوکت او بِیفزاِید، حرام است.(١٣)

مدح مکروه: ستودن کالا توسط فروشنده مکروه است. (١٤) مدح ظالم به صفتِی که در او وجود دارد، در صورتِی که موجب افزاِیش قوت و شوکت او نشود، به تصرِیح برخِی مکروه است.(١٥)

کسب از راه مدح و ستاِیش دِیگران و عطا کردن به چنِین کسِی مکروه است. (١٦)

انشاِی مدح: به تصرِیح جمعِی، در قرائت نماز، قصد انشاِی مدح هنگام قرائت «الرّحمن الرّحيم» جاِیز است و منافات با قصد قرآنِیت ندارد. (١٧)

(١) كتاب العين، معجم مقائيس اللغة، المصباح المنير و تاج العروس، واژۀ «مدح».

(٢) اشارة السبق / ٩٧ ؛ الروضة البهية ١/ ٦٥٨.

(٣) کتاب المكاسب ٢/ ٥٢.

(٤) وسائل الشيعة ٧/ ٧٩.

(٥) جواهر الکلام ١٤/ ٨١.

(٦) ١٩/ ٧٩.

(٧) ٢٠/ ٣٣.

(٨) وسائل الشيعة ١٤/ ٥٩٧ – ٥٩٩.

(٩) كشف الغطاء ٤/ ١٠٨؛ الفقه؛ من فقه الزهراء عليها السّلام ١/ ٩١.

(١٠) کتاب المكاسب ٢/ ٥١.

(١١) مهذب الاحكام ١٦/ ١٥٢.

(١٢) هداية الامة ٦/ ٤٧.

(١٣) شرح الشيخ جعفر على قواعد/ ١٢٥؛ مهذب الاحكام ١٦/ ١٦٠.

(١٤) الروضة البهية ٣/ ٢٩١.

(١٥) شرح الشيخ جعفر على قواعد / ١٢٥ ؛ جواهر الکلام ٢٢/ ٤٦٩.

(١٦) جواهر الکلام ٢٢/ ٤٦٨.

(١٧) العروة الوثقى ٢/ ٥٣٤.

مدرّس ← معلّم

مدرسه

مدرسه: محل درس خواندن.

از آن به مناسبت در باب زکات و وقف نام برده اند.

مدارس از مشترکات است و احکام آن را دارد(١) (← مشترکات).