عنوان مخالف بر عموم فرقه هاِی اسلامِی که منکر ولاِیت و امامت عامة همه امامان معصوم عليهم السّلام يا بعض آنان هستند، اطلاق مِی شود. مقابل آن، شِیعه دوازده امامِی قرار دارد که در اصطلاح مؤمن نامِیده مِی شود؛ چنان که از اعتقاد به امامت عامه معصومان عليهم السّلام به اِیمان تعبِیر مِیشود(١) (← اِیمان).

از احکام آن در بابهاِی طهارت، صلات، زکات، خمس، نکاح، قضاء و شهادات سخن گفته اند.

طهارت مخالف: بدون شک، فرقه هاِیِی که نسبت به اهل بِیت علِیهم السّلام اظهار دشمنِی و بغض مِیکنند، محکوم به کفراند و احکام کفر (← کفر) بر آنان جارِی مِی شود. در رواِیات از اِین فرقه ها با عنوان ناصبِی (← ناصبِی) ِیاد شده است که خوارج (← خوارج) از آن جمله اند؛ لِیکن ساِیر فرقه ها در صورتِی که منکر ضرورِی اِی از ضرورِیات دِین نباشند، هرچند از روِی جهل ِیا شبهه، منکر همه ِیا بعض امامان عليهم السلام باشند، بنابر قول مشهور محکوم به اسلام و پاک اند. (٢)