از سوره هاِیِی که در رواِیات به تلاوت آنها سفارش شده، سورۂ محمّد صلّى الله علِیه و آله است. دورِی از ارتکاب گناه، مصونِیت از پدِید آمدن شک و تردِید در دِین، عدم ابتلا به فقر و اِیمن بودن از شر سلطان ستمگر از خواص و آثار تلاوت اِین سوره شمرده شده است.(١) همراه داشتن اِین سوره در سفر و نِیز در حال بِیم و ترس از چِیزِی ِیا کسِی مستحب است. (٢)

بنابر اشهر، سور مفصل (← سور مفصل) از سوره محمّد صلّى الله عليه و آله آغاز مِی شود. (٣)

(١) وسائل الشيعة ٦/ ٢٥٥؛ كشف الغطاء ٣/ ٤٧٤.

(٢) وسائل الشيعة ١١/ ٤٢٦.

(٣) الروضة البهية ١/ ٦٠٥.

محو

مَحو: از بِین رفتن ِیا بردن صورت و هِیئت چِیزِی.

عنوان ِیاد شده در بابهاِی طهارت، صلات، اعتکاف و قضاء به کار رفته است.

طهارت: لمس قرآن و اسامِی جلاله و نِیز خط قرآن براِی محو و پاک کردن آن بر فاقد طهارت (وضو ِیا غسل) حرام است. بنابر اِین، جاِیز نِیست با زبان ِیا دستِ تر خطوط قرآن را محو کند.(١)

نوشتن قرآن با مرکب نجس، حرام است و در صورت نوشتن، لازم است خط آن محو گردد.(٢) محو و پاک کردن نوشته قرآن با آب دهان مکروه است. (٣)

صلات: به جا آوردن عملِی که موجب محو هِیئت نماز و موالات گردد، مانند از جا پرِیدن ِیا سکوت طولانِی ِیا ارتکاب فعل کثِیر، همچون خوردن و آشامِیدن، نماز را باطل مِیکند؛ خواه از روِی عمد باشد ِیا سهو.(٤) ساِیر عباداتِی که موالات