محسوب مِیشوند؛ چنان که زنِ فرزند رضاعِی همانند عروس فرد مِیباشد و به وِی محرم است و زن پدر رضاعِی، همچون زن پدر نسبِی و بر پسر رضاعِی او محرم است. (١٨)

احکام محرم: ازدواج با محرم؛ اعم از نسبِی، سببِی و رضاعِی حرام و باطل است. (١٩)

نگاه کردن به بدن محرم جز عورت،(٢٠) و نِیز لمس آن بدون رِیبه و قصد لذت جاِیز است. (٢١)

از شراِیط غسل دهنده مِیت، مماثلت و هم جنس بودن است، لِیکن محرم از اِین حکم مستثنا است. بنابر اِین، مِیت مرد را محارم زن و بالعکس مِی توانند غسل دهند؛ هرچند در غِیر زن و شوهر بنابر مشهور، جواز غسل توسط محرمِ غـيـر مماثل، مشروط به نبودن مماثل است (٢٢)

(← غسل مِیت).

اذان زن براِی جماعت مردان کافِی نِیست. در کفاِیت آن براِی جماعت مردانِ محرم اختلاف است. جمعِی قائل به کفاِیت شده اند. (٢٣) در مقابل، برخِی در اکتفا به اذان زن براِی مردِ محرم اشکال کرده اند؛ (٢٤) بلکه برخِی، فتوا بـه عـدم کفاِیت داده اند. (٢٥)

بوسِیدن همسر از روِی شهوت در حال احرام، حرام و موجب ثبوت کفّاره است. چنانچه از روِی شهوت نباشد، حرمتش محل بحث است؛ لِیکن بوسِیدن محارم، همچون مادر، دختر و خـواهـر بدون شهوت اشکال ندارد.(٢٦)

در وقوع ظهار (← ظهار) با تشبِیه کردن پشت همسر به پشت محارم -جـز مادر- اختلاف است. قول به وقوع، مشهورتر است؛ چنان که مِیان قائلان به وقوع، در شمول آن نسبت به محارم رضاعِی و سببِی نِیز اختلاف است. (٢٧)

حد زنا با محرم، قتل است. قدر مسلّم در اِین حکم، زنا با محرم نسبِی، همچون مادر و خواهر است و شمول آن نسبت به محرم سببِی و رضاعِی اختلافِی است. (٢٨)

(١) الروضة البهية ٥/ ٩٩.

(٢) المهذب البارع ٣/ ٢٠٧؛ جامع المقاصد ١٢/ ٤١.

(٣) مسالك الافهام ٨١/١؛ الحدائق الناضرة ٣/ ٣٩٢.

(٤) المهذب البارع ٢٠٧/٣ ؛جامع المقاصد ١٢/ ٤١، ٢٢٣، ٣٠٥، ٣١٧، ٣٢٣ و ٣٢٧؛ الحدائق الناضرة ٢٣/ ٥٠٦، ٥٩٦، ٦٣٤ و ٦٤١.