بنابر قول جمعِی، نگاه کردن به محاسن بدن زن براِی کسِی که قصد ازدواج با او را دارد جاِیز است. مقصود از محاسن بدن، مواضع زِینت در بدن است، مانند صورت، دستها، گردن، سر و مقدارِی از سِینه. (١)

برخِی، محاسن را شامل همه بدن زن، جز عورت دانسته و نظر به همه بدن او، جز عورت را جاِیز دانسته اند؛(٢) لِیکن گفته اند: جواز نظر به محاسن زن مشروط است به اِینکه نظر کننده قصد ازدواج داشته باشد؛ براِی زن نِیز مانعِی از ازدواج، همچون شوهردار و در عده بودن، وجود نداشته باشد و احتمال اجابت کردن از سوِی او در صورت خواستگارِی برود و نگاه کردن از روِی لذت و قصد آن نباشد؛ هر چند بداند در صورت نگاه کردن لذت حاصل مِی شود.(٣)

بعضِی براِی زن نِیز نگاه کردن به مردِی را که براِی خواستگارِی او آمده است جاِیز دانسته اند؛ (٤) لِیکن برخِی در الحاق زن به مرد در حکم ِیاد شده اشکال کرده اند.(٥)