الف. به دار آوِیختن: بنابر قول به تخِیِیر، ِیکِی از کِیفرهاِی چهارگانه محارب، زنده به دار آوِیختن او است؛ لِیکن بنابر قول به ترتِیب -چنان که گذشت - ابتدا کشته، سپس به دار آوِیخته مِی شود. (٣٧)

محارب مدت سه روز بر چوبه دار مِی ماند، پس از آن پاِیِین آورده مِی شود و باقِی گذاشتن وِی بر چوبه دار بِیش از سه روز جاِیز نِیست.

اگر محارب زنده به دار آوِیخته شود و در مدت سه روز بمِیرد، پس از پاِیِین آوردن از دار، در صورتِی که مسلمان باشد، غسل داده، کفن کرده و پس از اقامه نماز بر او، دفن مِی شود و بنابر قول به ترتِیب، قبل از اقدام به کشتن وِی، از او خواسته مِیشود غسل کند و کفن بپوشد و پس از کشتن و به دار آوِیختن او، تنها نماز بر وِی خوانده و دفن مِی شود. البته اگر قبل از کشته شدن غسل نکند، پس از پاِیِین آوردن از دار، غسل داده مِیشود.(٣٨)

برخِی گفته اند: اگر مقصود از دار آوِیختن محارب، کشتن او باشد. در اِین صورت نِیز قبل از به دار زدن، امر به غسل مِیشود و تفاوتِی با محاربِی که ابتدا کشته، سپس به دار آوِیخته مِی شود ندارد. (٣٩)

چنانچه محارب زنده به دار آوِیخته شود، لِیکن در مدت سه روز نمِیرد، آِیا پس از سه روز کشته مِیشود ِیا بر دار مِی ماند تا بمِیرد و ِیا پاِیِین آورده و رها مِیشود؟ بسِیارِی، متعرض اِین فرع نشده اند و آنان که متعرض شده اند دِیدگاهاشان مختلف است. برخِی قول نخست (٤٠) و برخِی قول دوم را برگزِیده اند. (٤١) بعضِی نِیز بر هر دو دِیدگاه اشکال کرده اند (٤٢) (←صلب).

ب. قطع دست و پا: بنابر قول به تخِیِیر حاکم مِیان کِیفرهاِی چهارگانه، قطع دست و ِیاِی محارب جاِیز است؛ هر چند اخاذِی نکرده باشد؛ لِیکن بنابر قول به ترتِیب، در صورتِی که مالِی بدزدد، دست و پاِیش قطع مِی شود. در اِینکه در مال به سرقت رفته نصاب (ِیک چهارم دِینار) معتبر است و در کمتر از آن، حد قطع جارِی نمِی شود، ِیا نصاب معتبر نِیست، برخِی، به قدر نصاب