به لحاظ خود: از دِیدگاه اصولِیان بر مجتهد تقلِید از مجتهدِی دِیگر حرام است؛(٢) چنان که بر هر مکلفِی واجب است در اعمال و تکالِیف خود، مجتهد ِیا مقلد و ِیا محتاط باشد.(٣)

مجتهد با دارا بودن شراِیط براِی تصدِی مناصبِی که در آنها اجتهاد (←اجتهاد) شرط است، مانند قضاوت (← قضاوت)، مرجعِیت (← تقلِید) و اقامه حدود (←اقامه حدود)، اهلِیت دارد.

به لحاظ دِیگران: بر کسِی که مجتهد نِیست، رجوع به مجتهد جامع شراِیط براِی اخذ احکام و تکالِیف شرعِی در اعمال خود، واجب است، مگر آنکه بخواهد در اعمالش احتِیاط کند و قادر بر آن باشد. (٤) فتواِی مجتهد جامع شراِیط براِی مقلدانش حجت و نافذ است (٥) (←تقليد).

(← فقِیه) (← ولاِیت فقِیه)

(١) فقه الامام جعفر الصادق علِیه السلام ٦/ ٦٥.

(٢) جواهر الکلام ١٩/ ٣٧؛ موسوعة الخوئِی ١/ ١٥.

(٣) العروة الوثقِی ١٣/١.

(٤) ١٥.

(٥) الفصول الغروية / ٣٩٣ ؛ مجمع الافكار ٥/ ٦.

مجثمه

مُجَثَّمَه: حِیوان هدف براِی تِیراندازِی.

مجثّمه عبارت است از چارپا ِیا پرنده اِی که براِی تِیراندازِی به عنوان هدف قرار مِیگِیرد و تِیرها به سوِیش رها مِیشوند تا بمِیرد. از آن در باب اطعمه و اشربه سخن گفته اند.

مِیان عرب جاهلِی رسم بود که حِیوانِی را به عنوان هدف قرار مِیدادند و به سوِی آن تِیر مِی افکندند تا بمِیرد. در اسلام از عمل تجثِیم نهِی و خوردن گوشت مجثمه حرام دانسته شده است؛ زِیرا با امکان تذکِیه شرعِی آن، بدون تذکِیه کشته مِی شود؛ از اِین رو، مجقمه مردار به شمار مِی رود.(١)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) المبسوط ٢٨١/٦ ؛ قواعد الاحكام ٣/ ٣٢٨ ؛ الروضة البهية ٧/ ٢٩٠؛ جواهر الکلام ٣٦/ ٣٣٦.

مَجر؛ بيع ← بيع مجر

مجرم

مُجرم: گناهکار، بزهکار.

مجرم از جرم گرفته شده و جرم ِیا بزه به هر عملِی اطلاق مِیشود که در