گروه دوم نِیز از غنِیمت به مقدار چهار پنجم سهم مِیبرند. علاوه بر اِین، از سهم سبيل الله و نِیز ابن سبِیل (← ابن سبِیل) -از مصارف زکات- نِیز مِیتوان به آنان داد.(٧) برخِی در دادن سهم ابن سبِیل به آنان اشکال کرده اند.(٨)

مجاهد درِیافت کننده مقررِی از بِیت المال، با قبض مقررِی خود، مالک آن مِی شود و چنانچه پس از فرا رسِیدن زمان مقررِی فوت کند، آِیا ورثه مِی توانند آن را مطالبه کنند ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. (٩)

مورد مصرف جزِیه (← جزِیه) نِیز همچون غنِیمت، مجاهدان اند. برخِی مصارفِی دِیگر را به آن افزوده اند. (١٠)

امام عليه السلام مِی تواند درآمد زمِینهاِی مفتوح عنوه (← زمِین مفتوح عنوه) را در مصالح عمومِی مسلمانان از جمله مخارج مجاهدان، مصرف کند. (١١)

به مجاهدان شرکت کننده در جنگ مِی توان از سهم سبيل الله، بر حسب موقعِیت و به مقدار کفاِیتشان داد؛ اگر چه فقِیر نباشند و چنانچه مبلغ داده شده به آنان، افزون باشد پس گرفته نمِی شود؛ لِیکن اگر در جنگ شرکت نداشته باشند ِیا از مِیانه راه بازگشته باشند، مبلغ اضافِی از آنان پس گرفته مِیشود.(١٢)

برخِی قدما مصرف سهم سبِیل الله از زکات و نِیز مالِی را که وصِیت شده در راه خدا صرف شود، جهاد و مجاهدان دانسته اند. (١٣)

چنانچه مجاهدِی که تمام وقت در خدمت جهاد است، به بِیمارِی اِی چون تب و سر درد، که امِید بهبود آن مِی رود، مبتلا گردد، از عنوان مجاهد خارج نمِی شود و مقررِی اش قطع نمِیگردد؛ اما اگر بِیمارِی اش همانند فلج ِیا قطع نخاع باشد که امِید به بهبود آن نِیست، از لِیست مجاهدان خارج مِی شود؛ لِیکن به تصرِیح برخِی، مقررِی اش قطع نمِیگردد. (١٢)

چنانچه مجاهد به شهادت برسد و فرزند داشته باشد، تا زمان بلوغ فرزندان، مخارج آنان از بِیت المال پرداخت مِی شود. (١٥)

سزاوار است حاکم اسامِی مجاهدان و عطاِیاِی آنان را در دفترِی ثبت کند.(١٦)

(← جهاد)