سفته دو گونه است: گونه اِی از آن سند بدهِی واقعِی است و آن سفته اِی است که امضا کننده آن واقعا مدِیون باشد. گونه اِی دِیگر، بِیانگر بدهِی صورِی است؛ چراکه امضا کننده سفته در واقع بدهکار نِیست.

اِین نوع از سفته را مجامله گوِیند.

خرِید و فروش سفته نوع اول جاِیز است؛ بدِین معنا که طلبکار، طلب مدت دار خود را که سفته گوِیاِی آن و بر ذمه بدهکار است، به صورت نقدِی به کمتر از مبلغ سفته مِی فروشد؛ بر خلاف گونه دوم از سفته که خرِید و فروش آن جاِیز نِیست؛ زِیرا در واقع طلبِی وجود ندارد و ذمه امضا کننده سفته مشغول به مفاد آن نِیست (٣)

(← اوراق تجارِی)

(١) وسائل الشيعة ١٢/ ٥٣؛ مهذب الاحکام ١٥/ ٢٩٦.

(٢) موسوعة الخوئي ٢٧٣/٥.

(٣) منهاج الصالحين (خوِیِی) ١/ ٤١٧ - ٤١٨.

مجانِی ← تبرع

مُجاوَرَت

مُجاورت اقامت گزِیدن در مکانِی مقدس / در نزدِیکِی و جوار هم بودن.

از معناِی نخست مجاورت به مناسبت در باب حج و مزار سخن گفته اند.

مجاورت مکه: به قول مشهور، مجاورت در مکه مطلقا مکروه است و مستحب است حاجِی ِیا عمره گزار پس از به جا آوردن مناسک حج ِیا عمره مکه را ترک کند. (١)

قساوت قلب، مضاعف بودن عذاب براِی مرتکب شونده گناه و اِینکه هر ظلمِی -حتِی زدن خدمتکار ـ در اِین مكان شريف، مصداق الحاد خواهد بود که خداى تعالى فاعل آن را به عذاب دردناک تهدِید کرده است(٢) و نِیز از بِین رفتن ِیا کاهش شوق زِیارت و کاسته شدن از حرمت آن مکان مقدس و بـِیـم پِیداِیِی رنج و ملالت بر اثر اقامت دراز مدت، از علل کراهت مجاورت در مکه ذکر شده است. (٣)

برخِی گفته اند: براِی کسِی که اطمِینان دارد با اقامت طولانِی مدت در مکه دچار آفتها و محذورهاِی ِیاد شده نمِی گردد، مجاورت افضل است.(٤)