فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٨٦
شش ِیا هفت روز از هر ماه ِیا ده روز از ماهِی و سه روز از ماه دِیگر را اِیام حِیض قرار دهد. ده روز، سه روز، سه تا ده روز و هفت روز در هر ماه از جمله دِیدگاهها در اِین مسئله است. (٨)
مبتدئه اِی که بِیش از ِیک ماه خون مِی بِیند چنانچه عددِی را براِی اِیام حِیض اختِیار کند، مِیتواند در هر وقت از ماه آن را اِیام حِیض خود قرار دهد؛ خواه اول ماه باشد ِیا وسط و ِیا آخر ماه.(٩)
چنانچه خونِی که واجد صفات حيض نِیست و مِیان دو خون واجد صفات واقع شده، کمتر از ده روز باشد، در صورتِی که مجموع دو خون واجد صفات با خون غِیر واجد صفات، بِیشتر از ده روز نشود، مانند اِینکه سه روز خون واجد صفات، سپس سه روز خون فاقد صفات و پس از آن سه روز خون واجد صفات ببِیند، آِیا چنِین زنِی فاقد تمِیِیز محسوب مِیگردد که باِید به زنان خوِیشاوند، در صورت امکان رجوع به آنان و در صورت عدم امکان رجوع به آنان و ِیا اختلاف عادت اِیشان، به رواِیات رجوع کند ِیا براِی چنِین زنِی حکم به حِیض بودن مجموع خونها مِیگردد، ِیا اِینکه خون واجد صفات، حِیض و فاقد صفات، استحاضه خواهد بود و ِیا اِینکه به حِیض بودن ِیکِی از دو خون واجد صفات و استحاضه بودن خون فاقد صفات با خون واجد صفات دِیگرِی حکم مِیشود؟ دِیدگاهها مختلف است. قول نخست به اکثر نسبت داده شده است؛ لِیکن معروف قول دوم است. (١٠)
اگر مجموع دو خون واجد صفات با خون غِیر واجد بِیش از ده روز شود، مانند اِینکه سه روز خون واجد صفات، سپس سه روز خون فاقد صفات و پس از آن تا روز شانزدهم خون واجد صفات ببِیند، قول منسوب به اکثر آن است که در اِین صورت، زن فاقد تمِیِیز محسوب مِیشود که باِید به عادت زنان خوِیشاوند در صورت امکان ِیا رواِیات رجوع کند.(١١)
(١) جواهر الكلام ٣/ ٢٦٧ ؛ العروة الوثقِی ١/ ٥٤٠-٥٤١ ؛ مصباح الهدى ٤/ ٤٣٨.
(٢) جواهر الکلام ٣/ ١٨١ - ١٨٦ ؛ مصباح الهدِی ٤/ ٤٥٨ – ٤٦٣.
(٣) جواهر الکلام ٣/ ٢٦٧ - ٢٧٩ ؛ العروة الوثقِی ١/ ٥٦٢ ؛ مصباح الهدى ٥/ ٦ – ١٦.
(٤) المبسوط ١/ ٤٦ ؛ کتاب السرائر ١/ ١٤٦ ؛ نهاية الإحكام ١/ ١٣٧ ؛ الدروس الشرعية /١/ ٩٨ ؛ الروضة البهية ١/ ٣٧٩.