در غسل مِیت ـ غـيـر مـحـرم ــ واجب است بعد از غسل او با آب سدر، با آب آمِیخته با کافور غسل داده شود. کافور از جهت کمِی باِید به اندازه اِی باشد که از نظر عرف آب کافور بر آن صدق کند و در ناحِیه زِیاده بنابر قول مشهور، آب را از اطلاق خارج نکرده و موجب مضاف شدن آن نگردد. (١) ( غسل مِیت).

مالِیدن کافور به مواضع هفت گانه سجده (پِیشانِی، کف دو دست، دو زانو و نوک انگشتان شست پاهاِی مِیت غِیر محرم - پس از غسل واجب است. برخِی نوک بِینِی را نِیز افزوده اند. (٢) ( حنوط).

پاشِیدن مقدارِی کافور و ذرِیره ذرِیره بر کفن مِیت مستحب (٣) و معطر کردن مِیت و کفن او به غِیر آن دو، مکروه ِیا حرام بنابر اختلاف در مسئله است .(٤) ( عطر).

کودک نِیز همچون بالغ با آب کافور غسل داده و سپس حنوط مِیشود. (٥)

به تصرِیح برخِی کافور مورد استفاده در حنوط باِید مباح ،پاک ساِیِیده شده و تازه باشد و کافور مانده که بوِی آن از بِین رفته است کفاِیت نمِیکند (٦)

(١) تذكرة الفقهاء ١ ٣٥٢ : التنقيح الرائع ١/ ١١٧ : جواهر الکلام ١٢٧/٤ - ١٢٨ و ١٣٠ ؛ العروة الوثقى ٤٧/٢

(٢) جواهر الکلام ١٧٦/٤ - ١٧٩

(٣) العروة الوثقى ٢/٧٥

(٤) غنائم الايام ٣/ ٤٣٣ ؛ جواهر الكلام ٤/١٨٨

(٥) العروة الوثقى ٢/ ٣٢ و ٨٠

(٦) ٨٠؛ موسوعة الخوئِی ٩/١٦٤؛ مستمسک العروة ٤/١٩١.

کالبد شکافِی ← تشرِیح

کالِی به کالِی؛ بِیع ← بِیع دِین به دِین

کام

کام سقف دهان دهان دهان)

از آن به معناِی نخست به مناسبت در باب نکاح سخن رفته است.

باز کردن کام نوزاد با آب فرات و تربت کربلا و در صورت نبود آب فرات، با آب شِیرِین، بوِیژه آب باران مستحب است. در صورتِی که جز آب شور، آبِی دِیگر نباشد، آن را با اندکِی خرما ِیا عسل آمِیخته و کام نوزاد را با آن بردارند. همچنِین برداشتن کام نوزاد با خرما مستحب است. (١)