فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٢٠
زنا با مادرزن پس از ازدواج با دختر او موجب حرمت دختر او نمِی شود؛ لِیکن اگر قبل از ازدواج با زنِی، با مادر او زنــا کرده باشد، بنابر مشهور، آن زن بر زناکار حرام مِی شود.(٣) همچنِین است اگر آمِیزش از روِی اشتباه صورت گرفته باشد (← آمِیزش به شبهه).
اگر مردِی دو همسر داشته باشد؛ ِیکِی بالغ و دِیگرِی کودک در سن شِیرخوارگِی و همسر بالغ، آن کودک را شِیر دهد، در صورتِی که شِیر او از هـمسر فعلِی اش باشد (از او حامله شده و فرزند به دنِیا آورده باشد)، هر دو زن بــر مــرد حرام ابدِی مِی شوند؛ زِیرا زن بالغ، مادرزن رضاعِی و کودک شِیرخوار دختر او محسوب مِی شود، اما اگر شِیر همسر بالغ از هـمسر قبلِی او باشد، در صورت آمِیزش با همسر بالغ قبل از شِیر دادن، هر دو حرام ابدِی مِی شوند. در غِیر اِین صورت، تنها زوجـه بـالغ کـه شـِیـر داده است، حرام ابدِی مِیشود.(٤) همچنِین بنابر قول مشهور اگر مادرزن به نوزاد انسان شِیر دهد، همسرش بر او حرام مِی شود؛ زِیرا زن او خواهر فرزندش به شمار مِی رود(٥) (← رضاع).
(١) مختلف الشيعة ٧/ ٢٨ ؛ جامع المقاصد ١٢/ ٢٩٤ ؛ مفاتيح الشرائع ٢/ ٢٣٨ - ٢٣٩ ؛ مستمسک العروة ١٤/ ١٨٣.
(٢) مختلف الشيعة ٧/ ٢٧.
(٣) جواهر الكلام ٢٩/ ٣٦٤ - ٣٦٨؛ العروة الوثقى ٥/ ٥٤٩-٥٥٠ .
(٤) جامع المقاصد ١٢/ ٢٣٧.
(٥) مختلف الشيعة ٧/ ١٩؛ ايضاح الفوائد ٣/ ٥٠ ؛ جامع المقاصد ١٢/ ٢٢٩ - ٢٣١ ؛ الحدائق الناضرة ٢٣/ ٣٩٤.
مادر شوهر
مادرشوهر: مادر زوج.
از آن در باب نکاح نام برده اند.
چنانچه مردِی با دخترِی زِیر دو سال ازدواج کند، سپس مادرشوهر، آن دختر را شِیر دهد، کودک، خـواهــر رضاعِی شوهر و ازدواج باطل مِی شود.(١)
اگر زنِی برادر شوهر خود را شِیر دهد، بنابر قول به عموم منزلت (← قاعده تنزِیل)، آن زن بر شوهر حرام و ازدواج باطل مِیشود؛ زِیرا زن پس از شِیر دادن، مادر رضاعِی برادر شوهرش به شمار مِیرود و عنوان مادرِ برادر شوهر در خوِیشاوندِی نسبِی ملازم با عنوان مادر انسان است و ازدواج انسان با مادرش حرام مِیباشد.(٢)