فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤١٦
لِیکن آب جوِیِی که امروزه به آن ماء الشعِیر گوِیند و روش تهِیه آن با فقاع متفاوت مِیباشد، پاک و حلال است.(١)
روش تهيه ماء الشعِیر غِیر مست کننده و حلال، بدِین گونه است که پس از رِیختن آب بر روِی جو، آن را طبخ و فرآورِی مِیکنند. (٢)
(١) کشف الغطاء ٢/ ٣٥٢؛ جواهر الکلام ٦/ ٣٨-٤٠ ؛ العروة الوثقِی ١/ ١٤٥ ؛ موسوعة الخوئي ٣/ ١٢٩-١٣٠.
(٢) کشف الغطاء ٢/ ٣٥٢؛ جواهر الکلام ٦/ ٣٨-٤٠ ؛ العروة الوثقِی ١/ ١٤٥ ؛ موسوعة الخوئي ٣/١٢٩-١٣٠.
ماتَرَک ← تَرَكَه
ماجن
ماجِن: لاابالِی؛ بِی حِیا.
ماجن به کسِی گفته مِیشود که در گفتار و رفتارش بِی مبالات است و در برابر آنچه از او سر مِی زند احساس مسئولِیت نمِیکند. (١)
از احکام آن به مناسبت در باب حج و شهادات سخن گفته اند.
در رواِیات از دوستِی و برادرِی با ماجن نهِی شده است؛ از اِین رو، دوستِی و رفاقت با وِی مکروه است.
شهادت ماجن پذِیرفته نِیست(١٣) (← شهادت).
(← لاابالِی)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) لسان العرب و مجمع البحرين، واژه «مجن».
(٢) وسائل الشيعة ١٢/ ٢٨.
(٣) الجامع للشرائع / ٥٣٩؛ کتاب السرائر ٢/ ١٢١.
مادر
مادر: زنِ داراِی فرزند.
در فقه، مادر به مادر نسبِی و رضاعِی تقسِیم مِیشود. مادر نسبِی زنِی است که از او فرزندِی به دنِیا آمده باشد.(١) نسبت به چنِین مادرِی دو بحث مطرح است:
نخست اِینکه آِیا مشروعِیت آمِیزش ِیا شبهه آن (← آمِیزش به شبهه) از نظر شرع، شرط تحقق نسب است و چنانچه زنِی از راه زنا فرزندِی به دنِیا آورد، از نظر شرع مِیان آن دو، نسبت مادرِی و فرزندِی تحقق نمِی ِیابد؛ هرچند بر حسب لغت و عرف نسبت ثابت و محقق باشد. به همِین دلِیل، برخِی احکام نَسَب، همچون حرمت ازدواج با کودکِ پسر بر مادر و با کودکِ دختر بر پدر جارِی مِی شود، ِیا آنکه شرط نِیست و