در رواِیات و نِیز کلمات فقِیهان، لواط به معناِی مطلق ارتباط جنسِی دو مرد آمده است؛ خواه همراه دخول و آمِیزش در دُبُر باشد ِیا نباشد. برخِی اطلاق لواط بر ارتباط جنسِی دو مرد بدون دخول را اطلاق مجازِی دانسته و معناِی حقِیقِی آن را آمِیزش و دخول در دُبُر مرد توسط مرد دانسته اند.(١)

موضوع در اِینجا، لواط به معناِی خاص (دخول در دبر) است و بحث مربوط به ارتباط جنسِی دو مرد بدون دخول در عنوان تفخِیذ (← تفخِیذ) آمده است. از احکام عنوان ِیاد شده در باب حدود و نِیز به مناسبت در بابهاِی طهارت، صوم و نکاح سخن گفته اند.

حكم تكلِیفِی: لواط از بزرگترِین گناهان کبِیره (←گناه کبِیره) و زشت تر از زنا است و حرمت آن ضرورِی دِین مِی باشد.(٢) خداِی تعالِی در قرآن کرِیم از هلاک و نابود کردن قوم لوط به سـبب ارتکاب اِین عمل زشت خبر داده است.(٣)

ملاک تحقق لواط: بعضِی آثار لواط بر دخول در ُدبر مرد به مقدار ختنه گاه (←ختنه گاه) مترتب مِی شود، مانند جنابت، بنابر دِیدگاهِی که دخول در دُبر را همچون دخول در قُبُل موجب جنابت مِیداند.(٤) چنان که بعضِی آثار دِیگر آن، به صرف دخول، حتِی به کمتر از مقدار ختنه گاه مترتب مِیگردد، مانند حرمت مادر، دختر و خواهر مفعول بر فاعل؛(٥) لِیکن در ثبوت حد در اِینکه ملاک صرف دخول است ِیا دخول به اندازه ختنه گاه ِیا بِیشتر، مسئله اختلافِی است. برخِی قول دوم را برگزِیده اند.(٦) برخِی نِیز صرف دخول را ملاک دانسته اند.(٧)

راههاِی اثبات لواط: لواط با اقرار هر ِیک از لواط کننده ِیا لواط دهنده و نِیز بِینه (← بِینه) ثابت مِیشود. در اِینکه قاضِی در صورت علم به وقوع لواط مِی تواند بر اساس علم خود حکم کند ِیا نه، مسئله محل اختلاف است(٨) (←علم قاضِی).

ثبوت لواط با اقرار، علاوه بر شراِیط معتبر در اقرار (بلوغ، عقل، اختِیار و آزاد بودن) منوط به چهار بار اقرار کردن مِی باشد؛(٩) اما با بِینه، تنها با شهادت چهار مرد که وقوع لواط را مشاهده کرده اند، ثابت مِی شود. (١٠)