فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٦١

(١٩) النهاية/ ٥٢٢ ؛ المهذب /٢/ ٣٠٩؛ الوسيلة / ٣٣٦؛ غنية النزوع / ٣٧٨ ؛ نهاية المرام ٢/ ٢٢٦.

(٢٠) کتاب السرائر ٦٩٨/٢ ؛ ايضاح الفوائد ٣/ ٤٤٤ ؛ غاية المراد (حاشية الارشاد) ٣/ ٣٠٣؛ كفاية الاحكام ٢/ ٤٣٣.

(٢١) قواعد الاحکام ٣/ ١٨٦.

(٢٢) جواهر الکلام ٣٤/ ٣٨-٣٩.

(٢٣) ٥٣-٥٤.

(٢٤) ٥٥-٥٦؛ مهذب الاحكام ٢٦/ ٢٥٨.

(٢٥) المبسوط ٥/ ١٩٩-٢٠٠ ؛ مسالك الافهام ١٠/ ٢٢٩ - ٢٣٠ ؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٥٦.

(٢٦) المبسوط ٥/ ٢٠٠؛ مسالک الافهام ١٠/ ٢٣٠ - ٢٣١ ؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٥٦-٥٧.

(٢٧) مسالك الافهام ١٠/ ٢٣١ ؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٥٧ – ٥٨.

(٢٨) مسالک الافهام ١٠/ ٢٣٢ ؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٥٨.

(٢٩) جواهر الكلام ٣٤ ٥٩.

(٣٠) تحرير الوسيلة ٢/ ٣٦٢.

(٣١) مسالک الافهام ١٠/ ٢٣٣ ؛ جواهر الکلام ٣٤ / ٥٩.

(٣٢) جواهر الکلام ٣٤/ ٥٩.

(٣٣) اللمعة الدمشقية / ١٩١؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٦٠ – ٦١.

(٣٤) اللمعة الدمشقية / ١٩١ ؛ مسالك الافهام ١٠/ ٢٣٥ - ٢٣٨ ؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٦١ - ٦٣ ؛ مهذب الاحکام ٢٦/ ٢٦١ – ٢٦٢.

(٣٥) جواهر الکلام ٣٤/ ٦٥.

(٣٦) ٦٥ - ٦٦ ؛ مهذب الاحکام ٢٦ / ٢٦٢ - ٢٦٤ و ٢٦٧.

(٣٧) مسالك الافهام ١٠/ ٢٤٤.

(٣٨) ٢٤٥ ؛ جواهر الکلام ٣٤ / ٦٧ – ٦٨.

(٣٩) مسالک الافهام ١٠/ ٢٤٥ - ٢٤٦ ؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٦٨ – ٦٩.

(٤٠) تحرِیر الاحکام ٤/ ١٣٥؛ ايضاح الفوائد ٣/ ٤٥٣-٤٥٤ ؛ غاية المراد ٣/ ٣١١- ٣١٢ ؛ مسالک الافهام ١٠/ ٢٤٤ - ٢٤٧ ؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٦٩ – ٧٠.

(٤١) شرائع الاسلام ٣/ ٦٥٧؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٧٢.

(٤٢) مسالك الافهام ١٠/ ٢٤٨.

(٤٣) ٢٤٩؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٧٣.

(٤٤) جواهر الکلام ٣٤/ ٧٤.

(٤٥) شرائع الاسلام ٣/ ٦٥٧ ؛ غاية المرام ٣/ ٣٤٦-٣٤٧ ؛ مسالک الافهام ١٠/ ٢٥٠ – ٢٥١؛ جواهر الكلام ٣٤/ ٧٥ – ٧٦.

(٤٦) المختصر النافع / ٢١٢ ؛ قواعد الاحكام ٣/ ١٩٢.

(٤٧) النهاية / ٥٢٣.

(٤٨) ايضاح الفوائد ٣/ ٤٥٦.

(٤٩) غاية المرام ٣/ ٣٥١ - ٣٥٢؛ مسالک الافهام ٢٥٨/١٠ ؛ جواهر الکلام ٣٤/ ٨١ – ٨٣.

(٥٠) جواهر الکلام ٣٤/ ٨٣.

(٥١) جواهر الکلام ٣٤/ ٨٣.

لعب

لعب: بازِی؛ بازِی کردن.

«لَعْب» ِیا «لَعِب» ضد «جِد» است؛ از اِین رو، هر کارِی که بدون قصد جدِی انجام گِیرد؛ لَعب خواهد بود، مانند بازِیهاِی کودکانه؛ چنان که بر هر کارِی که نفعِی در آن نِیست ِیا هر عملِی که انجام دهنده آن، قصد صحِیح و درستِی ندارد، اطلاق شده است، مانند انجام دادن اعمالِی از روِی تمسخر ِیا عادت، بدون آنکه نفع و ِیا غرضِی صحِیح در آن باشد، مانند بازِی با رِیش و ِیا عضوِی از اعضاِی بدن. (١)

تفاوت لعب با لهو اِین است که منشأ لهو لذت بردن نفس است که موجب غفلت از آنچه مهم و مفِید است، مِی شود، مانند غناء، استعمال آلات لهو و موسِیقِی و استماع آن؛ لِیکن لعب ـ چنان که گفته شد.- عبارت است از هر کارِی که فاقد قـصـد جدِی است، همانند بازِی کودکانه (← لهو).