چنانچه زن پس از لعان، خود را تکذِیب نماِید، حد بر او ثابت نمِی گردد، مگر آنکه چهار بار اقرار کند. در اِین فرض نِیز ثبوت حد بر او محل اختلاف است. اکثر آن را ثابت دانسته اند. (٤٠)

اگر زن ادعا کند شوهرش او را به آنچه موجب لعان است قذف کرده است و شوهر انکار کند، با اقامه بِینه توسط زن بر ادعاِی خود، لعان منتفِی، لِیکن حد قذف ثابت مِی شود،(٤١) مگر آنکه مرد براِی انکار خود تأوِیلِی که محتمل است، ذکر کند، مانند اِینکه بگوِید: من گفتم تو مرتکب زنــا شده اِی و بر اِین گفته ام دو شاهد شهادت داده اند؛ لِیکن گفته من قذف نِیست؛ زِیرا من راست گفتم و انکار من انکار قذف از روِی دروغ بوده است. برخِی در اِین صورت، لعان را ثابت دانسته اند. (٤٢) البته اگر مرد پس از اقامه شاهد، همسرش را قذف کند، مِیتواند به سبب آن لعان کند و با لعان، حد ساقط مِیشود؛ اگر چه زن در ادعاِی خود مبنِی بر قذف پِیشِین توسط زوج، صادق باشد؛ زِیرا با تکرار قذف، ِیک لعان کفاِیت مِیکند. (٤٣)

اگر مرد همسرش را به زنا با مردِی مشخص قذف کند؛ به گونه اِی که هر دو را به زنا نسبت دهد، مانند اِینکه به همسرش بگوِید: تو با فلانِی زنا کرده اِی، بر او دو حد ثابت مِیشود و بالعان تنها حد قذف زوجه ساقط مِیگردد و حد قذف دِیگر باقِی مِیماند ؟(٤٤)

چنانچه مرد همسرش را قذف کند و زن قبل از لعان چهار بار به زنا اقرار نماِید، حد بر او جارِی مِیشود و بر مرد جارِی نمِی شود؛ چنان که حد قذف از زوج با ِیک بار اقرار زوجــه نــِیـز ساقط است.

در فرض ِیاد شده، اگر فرزندِی در مِیان باشد، تنها با لعان نفِی مِیشود؛ زِیرا اعتراف زن به زنا، مستلزم زنازاده بودن نوزاد نِیست؛ از اِین رو، اگر زوجه شوهرش را در نفِی ولد تصدِیق نکند، بر پاِیه قاعده فراش (← قـاعده فراش) نوزاد به زوج ملحق مِی شود و تنها در صورت لعان، انتساب نوزاد به زوج منتفِی خواهد شد. برخِی در فرض ِیاد شده، در ثبوت لعان تردِید و اشکال کرده اند. البته