فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٣٠
٥. از طلا نبودن: پوشِیدن لباس زربافت و نِیز استفاده از زِیور طلا، همچون انگشتر بر مرد جاِیز نِیست و به قول مشهور، موجب بطلان نماز است؛ (٥٢) لِیکن در بطلان نماز با لباسِی که حاشِیه آن از طلا مِیباشد ِیا طلا در آن به کار رفته است، اختلاف مِیباشد. (٥٣)
همراه داشتن طلا در نماز، مانند گذاشتن انگشتر طلا در جِیب بدون اشکال است؛ (٥٤) چنان که به تصرِیح برخِی، نماز گزاردن در لباسِی که زربافت بودن آن مشکوک مِی باشد، اشکال ندارد. همچنِین اگر نمازگزار جاهل به موضوع (زربافت بودن لباس) باشد و ِیا از روِی فراموشِی در آن نماز بگزارد، نمازش صحِیح است؛ اما اگر جاهل به حکم (بطلان نماز در لباس زربافت) باشد، در صحت نماز اختلاف است. برخِی مِیان جهل قصورِی و تقصِیرِی تفصِیل داده و در فرض دوم، نماز را باطل دانسته اند. برخِی نِیز صحت نماز را مطلقا محل اشکال دانسته اند. (٥٥)
٦. حرِیر نبودن: پوشِیدن لباس ابرِیشمِی خالص و ِیا لباسِی که آستر آن ابرِیشم خالص باشد، بر مرد حرام و نماز با آن باطل است، مگر در حال ضرورت که پوشِیدن آن جاِیز و نماز با آن صحِیح است. پوشِیدن لباس حرِیر در حال جنگ جاِیز، اما صحت نماز با آن در صورت امکانِ از تن در آوردن آن براِی نماز، اختلاف است؛ (٥٦) چنان که جواز پوشِیدن چِیز ابرِیشمِی که نماز با آن به تنهاِیِی صحِیح نِیست، مانند بند شلوار و عرق چِین، در نماز و غِیر نماز، اختلافِی است.(٥٧)
پوشِیدن لباس آمِیخته از ابرِیشم و غِیر ابرِیشم جاِیز است و چنانچه غِیر ابرِیشم از چِیزهاِیِی باشد که نماز در آنها صحِیح است، مانند پنبه و کتان، نماز گزاردن با آن نِیز صحِیح خواهد بود. (٥٨)
چنانچه لباس منحصر در ابرِیشمِی ِیا زربافت ِیا غصبِی ِیا از مردار و ِیا از حِیوان حرام گوشت باشد، در صورتِی که بر اثر بِیمارِی، سردِی هوا و مانند آن مضطر به پوشِیدن آن باشد، نماز گزاردن در آن جاِیز است. در صورت مضطر نبودن، برهنه نماز مِیخواند.(٥٩)