چنانچه لبها بر اثر جناِیت پاره گردند؛ چندان که دندانها آشکار شوند، اگر بهبود نِیابند دِیه آن ِیک سوم دِیه کامل است و اگر بهبود ِیابند ِیک پنجم دِیه ثابت است و اگر پارگِی در ِیک لب رخ دهد، در صورت عدم بهبود ِیک سوم دِیه همان لب ثابت است، و اگر بهبود ِیابد ِیک پنجم خواهد بود.(٨) در جناِیت موجب جمع شدن لب؛ به گونه اِی که بر روِی دندانها منطبق نگردد، ارش ثابت است که مطابق نظر اهل خبره تعِیِین مِیگردد.(٩) برخِی قدما دِیه آن را دِیه کامل دانسته اند. (١٠)

(١) مهذب الاحكام ٢/ ١٢١ و ٣٢٨.

(٢) کتاب السرائر ٢/ ٢٨٣ ؛ تحرير الاحکام ٥/ ٥٠٧ و ٥٢٤ ؛ مهذب الاحكام ٢٩/ ٢٧.

(٣) كشف اللثام ١١/ ٣٤٣ - ٢٤٥ ؛ جواهر الکلام ٤٢/ ٢٠٣ - ٢٠٥ ؛ مهذب الاحكام ٢٩/ ١٨٣.

(٤) جواهر الکلام ٤٣/ ٢٠٦.

(٥) كشف اللثام ١١/ ٣٤٥ ؛ جواهر الکلام ٤٣/ ٢٠٦.

(٦) قواعد الاحکام ٣/ ٦٧٤ ؛ کشف اللثام ١١/ ٣٤٦ ؛ جواهر الكلام ٤٣/ ٢٠٧.

(٧) المبسوط ٧/ ١٣٢.

(٨) جواهر الكلام ٤٣/ ٢٠٧ - ٢٠٨ ؛ مهذب الاحكام ٢٩/ ١٨٥.

(٩) مهذب الاحکام ٢٩/ ١٨٥ – ١٨٦.

(١٠) المبسوط ٧/ ١٣٢.

لباس

لباس: جامه؛ تن پوش.

از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت، صلات، صوم، خمس، حج، جهاد، تفلِیس، نکاح، طلاق، کفارات، ارث، قضاء، حدود و دِیات سخن گفته اند.

حکم: پوشِیدن لباس به جهات مختلف متعلق هر ِیک از احکام تکلِیفِیِ وجوب، حرمت، استحباب و کراهت مِیباشد.

واجب: پوشِیدن لباس به جهت وجوب پوشاندن مرد عورت خود را از نگاه کننده اِی که قوه تمِیِیز و تشخِیص دارد، واجب است.(١) چنان که پوشِیدن آن بر زن نِیز به جهت وجوب پوشاندن همه اندام خود از نامحرم، جز مواضعِی که استثنا شده، واجب مِیباشد(٢) (← پوشش).

حرام: پوشِیدن لباسهاِی حرِیر، زربفت، شهرت و جنس مخالف في الجمله حرام است، با اِین تفصِیل:

پوشِیدن لباس ابرِیشم خالص و ِیا لباسِی که آستر آن از ابرِیشم خالص باشد، بر مرد در غِیر حال ضرورت حرام و نماز با آن باطل است؛(٣) چنان که پوشِیدن لباسِی که از طلا بافته شده بر مرد حرام و به قول مشهور موجب بطلان نماز است. (٤)