صلات: بالابردن دست هنگام تکبِیر در نماز تا گودِی گلو مستحب است (٤) (←تکبِیر). اظهار تنوِین پِیش از حروف حلقِی (← حروف حلقِی) در قرائت نماز، سزاوار است(٥) (← اظهار).

صوم: جوِیدن آدامس و مانند آن در حال روزه، در صورتِی که چِیزِی از آن در دهان ذوب نشود و به حلق نرسد، مکروه است؛ چنان که سرمه کشِیدن در حال روزه، در صورتِی که مزه آن به حلق برسد کراهت دارد (← سرمه). همچنِین است انفِیه کشِیدن، در صورت نرسِیدن به حلق، و در صورت رسِیدن به حلق، بنابر قولِی روزه را باطل مِیکند (٦) (← انفِیه)

رساندن غبار غلِیظ (← غبار) به حلق، بنابر قول مشهور، و نِیز دود غلِیظ بنابر قول جمعِی، موجب بطلان روزه است(٧) (← دود).

تجارت: غنا که آن را به گرداندن آواز در گلو و کشِیدن آن تعرِیف کرده اند، حرام است(٨) (← غناء).

صِید و ذباحه: گلوِی حِیوان هنگام ذبح (← ذبح) باِید روبه قبله باشد. داخل کردن کارد در زِیر حلق حِیوان و برِیدن آن از پاِیِین به بالا مکروه و بنابر قولِی حرام است(٩) (← قلب سکِین).

(← گردن)

(١) نهاية الإحكام ٥٦/١.

(٢) مهذب الاحکام ٤/ ٧٧ ؛