کسانِی که عادت به خوردن گل داشته باشند، به جهت کم ضرر بودن گل خراسانِی نسبت به ساِیر خاکها از آن مِیخورند.(١) از احکام آن به مناسبت در باب تجارت سخن گفته اند.

خوردن گل حرام است؛ از اِین رو گلِی که خورده مِیشود، مانند گل خراسانِی، خرِید و فروش آن براِی خوردن حرام است؛ لِیکن چنانچه جز خوردن منفعتِی داشته باشد، داد و ستد آن براِی آن منفعت جاِیز است. (٢)

برخِی، مطلقا خرِید و فروش گلِی را که مردم آن را مِی خورند، حرام دانسته اند.(٣)

(← گل)

(١) لغت نامه دهخدا، واژه «طِین خراسانِی».

(٢) مختلف الشيعة ٥/ ١٠٢ - ١٠٣ ؛ الدروس الشرعية ٣/ ٢٩٧.

(٣) المبسوط ٢/ ٩٠ ؛ المهذب ١/ ٣٦٢.

گل داغستانِی

گل داغستانِی: نوعِی گل.

گل داغستانِی گلِی است که از داغستان؛ حوالِی شِیروان آورده مِی شد و اقسامِی دارد: قسمِی از آن زرد کاهِی کم رنگ، قسمِی دِیگر سفِید و قسمِی ماِیل به کبودِی است و همه اقسام آن خوشبو است و مصرف داروِیِی دارد.(١) از آن در باب اطعمه و اشر به سخن گفته اند.

خوردن گل حرام است؛ لِیکن خوردن برخِی گلها، از جمله گل داغستانِی براِی درمان به جهت داشتن خواص داروِیِی از اِین حکم استثنا شده اند. (٢) (← گل)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) لغت نامه دهخدا، واژۀ «طِین داغستانِی».

(٢) توضيح المسائل مراجع ٢/ ٥٩٨.