فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٦٥

در رکوع، مستحب است کف دو دست را بر زانوان بگذارد و انگشتان را از هم باز نگه دارد.(٧)

در رکوع و سجده گشودن و باز کردن دو دست از پهلوها براِی مرد مستحب است.(٨)

باز کردن دستها هنگام قنوت مستحب است. (٩)

(١) الحدائق الناضرة ١٦٥/٢ ؛ العروة الوثقِی ٣٥٢/١.

(٢) المعتبر ١ / ٣٨٩.

(٣) جواهر الکلام ٤/ ٢٨٤.

(٤) توضِیح المسائل مراجع ٣٤٣/١.

(٥) جواهر الکلام ٤/ ٣١٨.

(٦) ٩/ ٢٦٦-٢٦٨ و ١٠/ ٧٩-٨٠.

(٧) ١٠/ ١٠٤.

(٨) الروضة البهية ١/ ٦١٩ و ٦٢٢.

(٩) جواهر الکلام ١٠/ ٣٦٨.

گفتار ← قول

گُل ← گِیاه

گل

گِل: مخلوط چسبنده اِی از آب و خاک.

از احکام آن در بابهاِی طهارت، صلات، حج، تجارت، اطعمه و اشربه و احياء موات سخن گفته اند.

طهارت: تِیمم به لحاظ آنچه تِیمم با آن صورت مِیگِیرد داراِی سه مرتبه است:

(١) زمِین: اعم از خاک، سنگ و مانند آن بنابر قول مشهور.

(٢) غبار لباس، فرش و مانند آن در صورت دسترس نداشتن به مرتبه نخست.

(٣) گل در صورت فقدان غبار.(١)

بنابر آنچه گفته شد، جاِیگاه گل بعد از دو مرتبه پِیشِین است؛ ِیعنِی با فقدان دو مرتبه ِیاد شده، تِیمم با گل صحِیح است. البته جواز تِیمم با گل در صورتِی است که امکان خشک کردن گل وجود نداشته باشد، وگرنه باِید صبر کند تا گل خشک شود، سپس با آن تِیمم کند؛ زِیرا گل خشکِیده در مرتبه نخست قرار دارد و با در دسترس بودن آن، نوبت به مراتب بعد نمِی رسد. (٢)

در چگونگِی تِیمم با گل، دِیدگاهها متفاوت است. برخِی گفته اند: تِیمم با گل همچون تِیمم با خاک است با اِین تفاوت که گل چسبِیده بر دست را ازاله مِیکند سپس بر صورت و دستها مِیکشد. (٣)