فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥٧
وضو و غسل، بلکه به قولِی، هر گونه استفاده از قبِیل نوشِیدن و شست و شوِی بدن با آب گرم شده بر اثر تابش آفتاب و نِیز غسل دادن مِیت با آب گرم شده به وسِیله آتش مگر در سرماِی شدِید، همچنِین استفاده از آبهاِی گرم معدنِی براِی درمان ِیا نوشِیدن مکروه است. (٢)
در وضو باِید مسح سر و پا از آب وضوِی مانده در دست ِیا آب ساِیر اعضاِی وضو، مانند صورت باشد؛ لِیکن چنانچه آب وضو بر اثر شدت گرمِی هوا ِیا حرارت بدن و مانند آن، سرِیع خشک شود و حفظ رطوبت آن امکان نداشته باشد، به قول جمعِی، مسح با آب جدِید جاِیز است.(٣) بعضِی احتِیاط را در جمع مِیان مسح با آب جدِید و تِیمم دانسته اند. (٤)
برخِی نِیز احتِیاط را در جمع مِیان مسح با دست خشک و مسح با آب جدِید و تِیمم دانسته اند.(٥) برخِی گفته اند: اظهر آن است که تِیمم نماِید(٦) (←وضو).
بنا بر اِین دِیدگاه که عرق جنب از حرام نجس است، عرقِی که هنگام غسل کردن از فرد جنب از حرام خارج مِی شود تا قبل از اتمام غسل نجس است؛ از اِین رو، برخِی گفته اند: براِی غسل نباِید از آب گرم استفاده نماِید؛ بلکه باِید با آب سرد غسل کند و چنانچه ناگزِیر از غسل با آب گرم باشد، باِید غسل ارتماسِی انجام دهد.(٧)
از نشانه هاِی خون حِیض در بِیشتر اوقات گرم بودن آن است. (٨)
تا زمانِی که بدن مِیت گرم است، مسّ آن موجب غسل مسّ ميّت (← غسل مس مِیت) نمِی شود.(٩) رِیختن مقدارِی از آب گرم حمام بر جلو سر و نِیز پاها، نوشِیدن جرعه اِی از آن هنگام ورود به حمام مستحب است. (١٠)
صلات: به جا آوردن همه نمازها در اول وقت، مستحب مؤکّد است، مگر در مواردِی، از جمله در شدت گرماِی وسط روز که تأخِیر نماز ظهر تا رسِیدن ساِیه به اندازه شاخص جاِیز ِیا به قولِی مستحب است. (١١)
صوم: روزه گرفتن در هواِی گرم و تحمل تشنگِی در آن مستحب است. (١٢)