ختنه (← ختنه) کردن نوزاد پسر (١١) و سوراخ کردن گوش نوزاد؛ اعم از پسر و دختر در روز هفتم مستحب است. البته در نوزاد پسر، مستحب است گوش راست از نرمِی و گوش چپ از بالاِی گوش سوراخ شود؛ چنان که مستحب است پس از سوراخ کردن گوش نوزاد، گوشواره اِی در آن قرار دهند. (١٢)

رضاع: مستحب است کودک از شِیر مادر تغذِیه کند. به تصرِیح برخِی در صورتِی که مادر کتابِی (←اهل کتاب) ِیا مجوسِی (← مجوس) ِیا غِیر عفِیف و مانند آن باشد، زن مسلمان ِیا نجِیب و شرِیف در شِیر دادن کودک بر مادر رجحان دارد. (١٣)

شِیر دادن به کودک بر مادر واجب نِیست و مادر مِی تواند در ازاِی شِیر دادن از پدر مطالبه اجرت کند. بر پدر واجب است با داشتن تمکن مالِی، اجرت آن را بپردازد، مگر آنکه کودک مالِی داشته باشد. در اِین صورت بر پدر، پرداخت اجرت از مال خوِیش واجب نخواهد بود؛ لِیکن برخِی در اِین صورت نِیز بر پدر واجب دانسته اند. بنابر قول برخِی، دادن آغوز (←آغوز) به نوزاد بر مادر واجب است. (١٤)

شِیر خوردن کودکِی از زنِی غِیر مادرش، با شراِیطِی موجب محرمِیت مِی شود (←رضاع).

حضانت: حضانت کودک عبارت است از ولاِیت بر نگهدارِی (ِیا حق نگهدارِی) کودک و آنچه در ارتباط با مراقبت و تربِیت او است، از قبِیل بهداشت، تغذِیه و آموزش. (١٥) حضانت حق پدر و مادر است و با وجود آنان، دِیگرِی چنِین حقِی ندارد. در زندگِی مشترک هر دو باهم عهده دار حضانت خواهند بود و در صورت جداِیِی و اختلاف بر سر حق حضانت، بنابر قول مشهور -که ادعاِی اجماع نِیز بر آن شده ـ در دو سال نخست زندگِی فرزند (دوران شِیرخوارگِی)، اولوِیت با مادر است (١٦) و پس از آن، نسبت به فرزند پسر، اولوِیت با پدر و نسبت به دختر تا هفت سالگِی اولوِیت با مادر و پس از آن با پدر است (١٧) (← حضانت).