اگر زن باردار کافر و بچه اش که از مرد مسلمان است بمِیرند، مادر را در قبرستان مسلمانان پشت به قبله دفن مِیکنند؛ به گونه اِی که بچه در شکم مادر رو به قبله قرار گِیرد. (١٦)

به تصرِیح برخِی، مسّ مِیّت کافر، همچون مسّ مِیّت مسلمان موجب غسل مس مِیّت مِی‌شود.(١٧) برخِی در لزوم غسل به سبب مس مِیت کافر اشکال کرده اند. (١٨) به قول مشهور، در غسل مِیت در صورت نبود هم جنس مسلمان (مماثل) و نِیز مَحرم، جاِیز است مرد کافر، مــرد مسلمان و زن کافر، زن مسلمان را غسل دهد؛ لِیکن کافر باِید پِیش از غسل دادن، غسل کند (١٩) (← غسل مِیت).

کفر و صلات: در موارد عدم امکان تحصِیل علم به قبله، به نشانه هاِی ظن آور، رجوع مِی شود و اگر تحصِیل ظن به قبله ممکن نباشد، اعتماد به خبر کافر درباره جهت قبله، در صورتِی که موجب ظن گردد، جاِیز است. برخِی، اِخبار کافر را کافِی ندانسته و گفته اند: باِید به چهار طرف نماز بخواند.(٢٠)

سلام کردن به کافر جز هنگام ضرورت جاِیز نِیست و در پاسخ به سلام کافر بنابر مشهور باِید به لفظ «علِیک» اکتفا شود (٢١) (←سلام).

کفر و زکات: کفر مانع استحقاق زکات است؛ از اِین رو، زکات به کفار داده نمِیشود؛ جز از سهم «مؤلفة القلوب». مقصود از مؤلفة القلوب کفارِی اند که دادن زکات به آنان موجب گراِیش اِیشان به اسلام و کمک آنان به مسلمانان در جنگ با دشمنان مِیگردد (٢٢) (←زکات).

پرداخت صدقه مستحب به کافر غِیر حربي، حتى غير رَحِم جاِیز است. (٢٣)

اگر ِیکِی از پدر و مادر کودک، مسلمان و دِیگرِی کافر باشد، به تصرِیح برخِی، کودک محکوم به حکم اسلام است و مسلمان به شمار مِی رود و دادن زکات به او جاِیز است. (٢٤)

کفر و خمس: به زمِینِی که کافر ذمِّی از مسلمان خرِیده، خمس تعلق مِیگِیرد (٢٥) (←خمس).