٣. کمک به ستمگران در ستمشان و ِیا هر امر حرامِی کمک به آنان در کارهاِی غِیر مباح و غِیر حرام، بنابر قول مشهور مکروه است. برخِی، کمک به ستمگران در غِیر حرام را اگر به گونه اِی باشد که بر کمک کننده عنوان «اعوان ظلمه» صادق باشد، حرام دانسته اند. بنابر اِین، هر نوع کسبِی که در آن به ستمگران در ستمشان کمک شود ِیا به گونه اِی باشد که عنوان اعوان ظلمه بر آن صادق باشد حرام و باطل خواهد بود. (٤٣)

٤ خرِید و فروش کتب ضلال و نِیز اجِیر شدن براِی نگهدارِی ِیا نسخه بردارِی از آنها حرام و مالِی که از اِین راه به دست مِی آِید باطل است (٤٤) (← کتب ضلال).

٥. آموزش دادن، آموختن و به کار بستن سحر، جز براِی دفع آن ِیا دفع مدعِی دروغِین نبوت که به گفته برخِی جاِیز مِیباشد حرام است. بنابر اِین کسب از راه آموزش سحر و ِیا سحر کردن دِیگران حرام و باطل است (٤٥) ( سحر ).

٦. کهانت که بنابر قول مشهور مقصود از آن پِیشگوِیِی حوادث از طرِیق ارتباط با اجنه .است کسب از راه کهانت حرام و باطل است (٤٦) کهانت

٧. قِیافه شناسِی: برخِی حرمت آن را در فرضِی دانسته اند که حــرامــِی بـر آن مترتب گردد و ِیا به صورت قطعِی و جزمِی فردِی را از نظر نسب به فردِی دِیگر ملحق کند؛ به گونه اِی که آثار نسب بر آن مترتب شود. بنابر اِین، کسب از راه قِیافه شناسِی در فرض حرمت آن، حرام و باطل خواهد بود (٤٧) ( قِیافه شناسِی)

٨. شعبده بازِی در صورتِی که مصداق سحر باشد؛ اما اگر تردستِی باشد، حرمت آن به قول مشهور است که آموختن، آموزش دادن و گرفتن اجرت در ازاِی آن را حرام و اکل مال به باطل دانسته اند. گروهِی از معاصران شعبده بازِی را حرام ندانسته اند، مگر آنکه عملِی حرام، همچون اِیذاِی مؤمن بر آن مترتب گردد. بنابر قول به عدم حرمت، کسب با آن نِیز جاِیز خواهد بود. (٤٨)