و در روز ديگر آن سرور بر بالاى منبر خطبه‌اى أدا فرمودند و بيان گناه ربا و عقوبت آن را كردند پس فرمودند:«يك درهم از ربا بدتر است از سى و شش زنا،و آبروى برادر مسلم را ريختن از ربا بدتر است». [٢]

و وقتى آن حضرت مردم را امر به روزه فرمود،گفت:«احدى بدون اذن من افطار نكند.چون شام داخل شد،يك يك مى‌آمدند و اذن گرفته افطار مى‌كردند تا مردى آمد و عرض كرد:يا رسول اللّه!دو دختر من روزه گرفته‌اند و حيا مانع ايشان است كه به خدمت تو رسند،اذن بفرما تا افطار كنند.حضرت روى مبارك گردانيد.آن مرد ثانيا عرض كرد.باز حضرت روى گردانيد.و در مرتبه سوم فرمود كه:آنها روزه نگرفته‌اند و چگونه روزه بودند و حال آنكه در همۀ روز گوشت مردم را به غيبت مى‌خوردند،برو ايشان را بگو تاقى كنند.آن مرد باز گشت و ايشان را خبر داد پس آنها قى كردند و از هر يك پارچه خون بسته دفع شد.چون پيغمبر را خبر دادند فرمود:به خدائى كه جان محمد در دست اوست كه اگر اين در شكم آنها باقى مى‌ماند آتش جهنم آن را مى‌خورد». [٣]

و از جانب خداوند رحمن به موسى بن عمران وحى شد كه:«هر غيبت كننده‌اى كه با توبه از دنيا برود آخر كسى است كه داخل بهشت خواهد شد.و هر غيبت كننده‌اى كه بى‌توبه از دنيا برود اول كسى است كه داخل جهنم خواهد شد». [٤]

و از حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«هر كه غيبت كند مرد مسلمان يا زن مسلمانى را،خدا چهل شبانه روز نماز و روزۀ او را قبول نمى‌كند،مگر اين كه آن كسى كه غيبت او شده از او عفو كند». [٥]

و فرمود:«هر كه غيبت مسلمانى را بكند،در ماه رمضان اجرى از براى روزه او نخواهد بود». [٦]

و در حديثى ديگر از آن سرور منقول است كه:«دروغ گمان كرده است هر كه گمان كند حلال زاده است و او گوشت مردم را به غيبت مى‌خورد». [٧]

[١] محجة البيضاء،ج ٥،ص ٢٥١ و ٢٥٢ و سنن ابوداود،ج ٢،ص ٥٦٨.(با اندك تفاوتى).

[٢] بحار الأنوار،ج ٧٥،ص ٢٢٢،در بيان ح ١.و التّرغيب و التّرهيب،ج ٣،ص ٥٠٣.

[٣] محجة البيضاء،ج ٥،ص ٢٥٢.و احياء العلوم،ج ٣،ص ١٢٣ و ١٢٤.

[٤] بحار الأنوار،ج ٧٥،ص ٢٢٢،در بيان ح ١.

[٥] بحار الأنوار،ج ٧٥،ص ٢٥٨،ح ٥٣.

[٦] بحار الأنوار،ج ٧٥،ص ٢٥٨،ح ٥٣.

[٧] وسائل الشيعه،ج ٨،ص ٦٠٠،ح ١٦.