و اين مرتبه از براى كسى است كه از پروردگار خود بترسد.و از بسيارى از آيات مستفاد مى‌شود كه:خوف از خدا از لوازم ايمان است،و كسى كه نترسد از ايمان بى‌نشان است چنانچه كه فرموده‌اند:

« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذٰا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ » [١]يعنى:«جز اين نيست كه مومنان كسانى هستند كه چون نام خداوند مذكور شد دلهاى ايشان خوفناك گردد».

و فرموده‌اند كه:« وَ خٰافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » [٢]يعنى:«اگر از اهل ايمان هستيد از من بترسيد» و از براى خائفين،بهشت را وعده فرموده‌اند كه:« وَ أَمّٰا مَنْ خٰافَ مَقٰامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوىٰ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوىٰ ». [٣]يعنى:«هر كه از پروردگار خود بترسد،و خود را از هوا و هوس باز دارد،بهشت مأوى و منزل اوست».

و مى‌فرمايد:« وَ لِمَنْ خٰافَ مَقٰامَ رَبِّهِ جَنَّتٰانِ » [٤]يعنى:«هر كه از پروردگار خود بترسد از براى او دو بهشت است».

و در خبر قدسى وارد شده است كه:«به عزت خودم قسم،كه بر هيچ بنده دو ترس را جمع نمى‌كنم،و از براى هيچ بنده دو امن را قرار نمى‌دهم.پس هر كه در دنيا ايمن باشد از من در روز قيامت،او را خواهم ترسانيد.و هر كه در دنيا از من بترسد،در روز قيامت او را ايمن خواهم ساخت». [٥]

و از حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه«هر كه از خدا بترسد خدا همۀ چيزها را از او مى‌ترساند.و هر كه از خدا نترسد خدا او را از همه چيز مى‌ترساند». [٦]

روزى آن حضرت-صلّى اللّه عليه و آله-به ابن مسعود فرمودند كه:«اگر مى‌خواهى در روز قيامت با من ملاقات كنى بعد از من از خدا خائف باش». [٧]

از ليث بن أبي سليم منقول است كه گفت:«از مردى از انصار شنيدم كه روزى بسيار گرم،در خدمت جناب رسول-صلّى اللّه عليه و آله-در سايه درختى نشسته بوديم كه مردى آمد و جامه از بدن خود كند و خود را بر روى ريگ تفتيده افكند،و بر روى

[١] انفال،(سوره ٨)،آيه ٢.

[٢] آل عمران،(سوره ٣)،آيه ١٧٥.

[٣] نازعات،(سوره ٧٩)،آيه ٤٠ و ٤١.

[٤] الرحمن،(سوره ٥٥)،آيه ٤٦.

[٥] بحار الأنوار،ج ٧٠،ص ٣٧٩،ح ٢٨(با اندك تفاوتى).و كنز العمال،ج ٣،ص ١٥٠،ح ٥٩١٩.

[٦] كافى،ج ٢،ص ٦٨،ح ٣.

[٧] احياء العلوم،ج ٤،ص ١٤٠.