معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ١٨٥ - نقش قوّه خياليّه و واهمه و عاقله

و در حديثى ديگر وارد است كه فرمودند كه:«باشد كه سعيد را در راه اشقيا ببرند تا مردم بگويند كه مشابه با اهل شقاوت است،بلكه از خود ايشان است،ناگاه سعادت او را دريابد و داخل زمره سعدا گردد.و باشد كه شقى را در راه اهل سعادت ببرند تا مردمان گويند كه اين چه مشابه سعد است،بلكه از ايشان است،ناگاه شقاوت او را بگيرد.به درستى كه كسى را كه خدا از اهل شقاوت نوشت اگر در دنيا به قدر فواق شترى كه دست كشيدن به پستان اوست باقى بماند كه البته خاتمه او به سعادت ختم نشود» [١].

فصل چهارم:خوف از خدا عالى‌ترين درجه خوف

بدان كه مرتبه خوف از خدا از مراتب رفيعه و درجات«منيعه» [٢]است.و صفت خوف افضل فضائل نفسانيّه و اشرف اوصاف حسنه است،زيرا كه فضيلت هر صفتى به قدر اعانت كردن آن است بر سعادت.و هيچ سعادتى بالاتر از ملاقات پروردگار و رسيدن به مرتبه قرب او نيست.و آن حاصل نمى‌شود مگر به تحصيل محبت و انس با خدا،و آن موقوف است به معرفت او،و معرفت و محبت و انس هم نمى‌رسد مگر به فكر و ذكر او،و مواظبت بر فكر و ذكر نيز متحقق نمى‌شود مگر به ترك دوستى دنيا و لذتها و شهوتهاى آن.

و هيچ چيز مانند خوف،قلع و قمع لذت و شهوت دنيا را نمى‌كند.و از اين جهت است كه آيات و اخبار در فضيلت اين صفت متواتر و متكاثرند.و خداى تعالى از براى اهل خوف،علم و هدايت و رضوان و رحمت را كه مجمع مقامات اهل بهشت است جمع نموده و فرموده:

« إِنَّمٰا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبٰادِهِ الْعُلَمٰاءُ » [٣]يعنى:«خوف و خشيت از خدا براى اهل علم است و بس».

و فرموده:« هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ » [٤]يعنى:«هدايت و رحمت از براى كسانى است كه ايشان از پروردگار خود خائف و ترسان‌اند».

و ديگر فرموده‌اند:« رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ » [٥]يعنى:«خدا از