معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٨ - مقدمه مولف

و از فيض هدايتش به تعليم معلّم عقل،و تأديب مؤدّب شرع،معشر بشر،و فرقۀ ناس خود را از ادناس و ارجاس عالم طبيعت مصفّا نموده به سير سر منزل حقيقت مى‌كشاند.

خرد بخردان را در ساحت قدس تجرّدش مجال تردّد محال،و بال هماى وهم و خيال را طيران در فضاى بى‌انقضاى بقايش و بال،«فسبحانه ما اعظم شأنه و اجل احسانه».

و افضل صلوات،و اكمل تحيّات به جناب مقدس پيغمبرى سزاوار است كه:دوحۀ لواى حمد به اسم ساميش مرشّح،و توقيع وقيع هدايت و تكميل،به نام ناميش موشّح، غاليه ساى نكهت مكارم اخلاقش كريمۀ«و انّك لعلى خلق عظيم»،و عنوان صحيفۀ اشفاق بيضاء اشراقش(هو)«بالمؤمنين رءوف رحيم»،محمود به محامد اخلاق و شيم، و ممدوح به محاسن الطاف و كرم،معلّم معالم فروع و اصول،صاحب فرمان:«و ما محمّد الاّ رسول».

محمد شافع امت،قسيم دوزخ و جنّت
حبيب حضرت عزّت،شه دين خسرو دنيا
جهان را ناصر و ياور،جهانبان را پيام‌آور
كزين پيك جهان داور،رسول خالق يكتا
پس از سپاس ايزد داور،و پس از درود جناب پيغمبر-صلى الله عليه و آله و سلم-، واسطه منقبت در خور سرورى است كه رفعت كاخ كرامتش از آن بالاتر كه:كمند رساى مدارك اوهام بشر به شرف آن تواند رسيد،و عظم رتبه ولايش از آن والاتر كه:

طوطى شكسته بال مقال،در اداى شمّه‌اى از شيم ولايش از قفس نفس،نفس تواند