معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٧٧ - مواضعى كه غيبت در آنها جايز است

و از جمله دروغهاى متعارف كه از گناهان شديده،و غائله آن عظيم است آن است كه مى‌گويند:خدا مى‌داند كه چنين است.و حال اينكه مى‌داند كه چنين نيست و خدا خلاف آن را مى‌داند.

و از عيسى بن مريم منقول است كه:«اين اعظم گناهان است در نزد خدا». [١]

و در بعضى روايات رسيده است كه:«چون بنده،خدا را گواه گيرد بر امر خلاف واقعى،خداوند عالم گويد:از من ضعيف‌ترى نيافتى كه مرا بر اين امر دروغ،شاهد آوردى». [٢]

و از جمله انواع دروغ،بلكه شديدترين و بدترين آنها شهادت دروغ است.و حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-كسى را كه شهادت دروغ بدهد با بت‌پرست مساوى قرار داد». [٣]

و از آن جمله،ياد نمودن قسم دروغ است.

و حضرت رسول خدا-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند:«كسى كه متاع خود را به قسم دروغ بفروشد،از جمله كسانى است كه خداى-تعالى-در روز قيامت با او سخن نمى‌گويد.و نظر رحمت بر او نمى‌افكند.و عمل او را قبول نمى‌كند». [٤]

بلكه قسم بسيار خوردن راست،مذموم است.و نام بزرگ«ملك علام الغيوب» [٥] را به سبب هر چيز جزئى حقير در ميان آوردن،سوء ادب است.

و در حديثى وارد است كه:«خداى-تعالى-فروشنده را كه بسيار قسم خورد دشمن دارد». [٦]

و از احاديث مستفاد مى‌شود كه:«قسم بسيار خوردن،باعث تنگى روزى و فقر مى‌گردد».

و از جمله دروغها،خلف وعده نمودن است،و آن نيز حرام است.و وفاى به شرط و وعده،واجب و لازم است.

حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمود كه:«هر كه ايمان به خدا و روز جزا دارد بايد چون وعده نمايد،به آن وعده وفا كند». [٧]