معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٥٧٤ - مواضعى كه غيبت در آنها جايز است

و نيز از آن بزرگوار مروى است كه:«واى بر آن كسى كه سخن گويد به دروغ،تا حاضران را بخنداند.واى بر او واى بر او واى بر او». [١]

و فرمود:«گويا مردى به نزد من آمد و گفت:برخيز.برخاستم با او روانه شدم تا رسيدم به دو نفر،يكى نشسته بود و ديگرى ايستاده،در دست او قلابى از آهن بود آن را فرو مى‌برد به يك طرف سر او و مى‌كشيد تا به شانه او مى‌رسيد،بعد از آن بيرون مى‌آورد به طرفى ديگر فرو مى‌برد.من گفتم اين چه عمل است؟گفت:اين مرد نشسته مردى است دروغگو،كه به اين نحو در قبر،عذاب مى‌شود تا روز قيامت». [٢]

و فرمود:«شما را خبر دهم به بزرگترين گناهان كبيره،و آن شرك به خدا،و عقوق والدين،و كذب است». [٣]

و حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-فرمود كه:«بنده‌اى مزّه ايمان را نمى‌يابد تا دروغ را ترك كند،خواه دروغ از روى شوخى و هزل باشد يا از جدّ». [٤]

و حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-فرمود كه:«خداى-تعالى-از براى بدى، قفلها قرار داده است،كليد اين قفلها شراب است،و دروغ بدتر است از شراب». [٥]

و فرمود كه:«دروغ،خراب كننده بناى ايمان است». [٦]

و از حضرت امام حسن عسكرى-عليه السّلام-مروى است كه:«جميع اعمال خبيثه در خانه‌اى است و كليد آن خانه دروغ است». [٧]

و مخفى نماند كه:بدترين انواع دروغ،دروغ بر خدا و رسول و ائمه -عليهم السلام-است،يعنى:كسى مسأله‌اى گويد كه:مطابق با واقع نباشد،يا حديثى دروغ نقل كند و امثال اين‌ها.

و همين قدر در مذمت دروغ بر ايشان كافى است كه:«روزه را باطل مى‌كند». [٨]

و باعث وجوب قضا و كفاره مى‌شود بنابر اقوى،همچنان كه در كتب فقهيه مسطور است.