معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٣٣١ - مذمت دنيا و بىارزشى و بىاعتبارى آن

من است.و از مال تو چيزى عايد تو نخواهد شد مگر آنچه تصدّق كردى و پيش فرستادى.يا خوردى و برطرف كردى.يا پوشيدى و كهنه نمودى». [١]

روزى سيّد عالم بر مزبله‌اى گذشت نزديك مقبره‌اى بود ايستاد و فرياد كشيد كه:

بيائيد و دنياى خود را ببينيد و نظر كنيد به اين كفنهاى كهنه و استخوان‌هاى پوسيده و به فكر كار خود بيفتيد». [٢]

عارفى روزى براهى ميگذشت واله و مدهوش چون مى‌خوارگان
ديد گورستان و مبرز [٣]روبرو بانگ برزد گفت كه:اى نظّارگان
نعمت دنيا و نعمت خواره بين اينش نعمت اينش نعمت خوارگان
و نيز از آن حضرت مروى است كه:«دنيا خانه كسى است كه ديگر خانه‌اى ندارد.و مال كسى است كه هيچ مالى از براى او نيست.و آن را جمع مى‌كند كسى كه عقل ندارد.

و به جهت آن دشمنى مى‌كند كسى كه دانائى ندارد.و بر آن حسد مى‌برد كسى كه بصيرت ندارد.و از براى آن سعى مى‌كند كسى كه يقين از براى او نيست». [٤]

و فرمود كه:«خداى-تعالى-از روزى كه دنيا را آفريده به آن نظر نكرده.در روز قيامت دنيا خواهد گفت:خدايا!مرا نصيب پست‌ترين دوستان خود كن.خطاب خواهد رسيد كه:ساكت شو!هيچ تورا من از براى ايشان نپسنديده‌ام چگونه امروز خواهم پسنديد». [٥]

و فرمود كه:«در روز قيامت طايفه‌اى را بياورند كه اعمال حسنۀ ايشان مانند كوههاى«تهامه» [٦]باشد،پس امر الهى رسد كه:ايشان را به جهنم افكنيد.بعضى عرض كردند:يا رسول اللّه!آيا ايشان از اهل نماز خواهند بود؟فرمود:بلى كسانى خواهند بود كه نماز مى‌گزاردند و روزه مى‌گرفتند و پاره‌اى از شبها بيدار مى‌بودند،وليكن هرگاه چيزى از دنيا پيدا مى‌شد بر آن مى‌جستند». [٧]

و مروى است كه:«روزى حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-از خانه برآمد و اصحاب را مخاطب نموده و فرمود:آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خدا كورى او را زايل كند و او را بينا گرداند؟آگاه باشيد كه هر كس به دنيا مايل باشد و أمل او در