معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٣٣٠ - مذمت دنيا و بىارزشى و بىاعتبارى آن

نمى‌يابند.بلكه از هر طرف ندا به ايشان مى‌رسد كه:دور شويد اى سگان و سخن مگوئيد». [١]

اى خداوندان طاق و طمطراق صحبت دنيا نيرزد با فراق [١]
اندك اندك خانمان آراستن پس به يكبار از سرش برخاستن
«أُولٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيٰاةَ الدُّنْيٰا بِالْآخِرَةِ فَلاٰ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذٰابُ وَ لاٰ هُمْ يُنْصَرُونَ » يعنى:«ايشان‌اند كسانى كه متاع حيات چند روزۀ دنيا را به نعيم آخرت خريده‌اند و به عذاب ابدى گرفتار شده‌اند،نه عذاب ايشان تخفيف داده مى‌شود و نه كسى اعانت و يارى ايشان را مى‌كند». [٢]

پس هان،هان!تا فريب دنيا را نخورى و به ريسمان آن به چاه فرو نروى كه دشمن خدا و بندگان اوست.و خانه‌اى است عاريت و بى‌وفا.و سرائى است بى‌قدر و بى‌بقا.

حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند كه:«اگر دنيا را در نزد خدا به قدر پر پشه‌اى قدر بود كافر را از آن شربت آبى ندادى». [٣]

و فرمود كه:«هر كه صبح كند و بيشتر در شغل دنيا فكر داشته باشد او را هيچ گونه راهى در نزد خدا نيست.و خدا دل او را به چهار خصلت گرفتار مى‌سازد:هم و غمى كه هرگز از او جدا نشود.و گرفتارى‌اى كه هرگز از آن فارغ نگردد.و احتياجى كه هرگز به بى‌نيازى نرسد.و آرزوهايى كه هرگز آخر نداشته باشد». [٤]

آرى گرفتاران دنيا را ديده‌اى كه آرزوى ايشان به جائى بايستد؟يا وقتى احتياج ايشان تمام شود؟يا روزى گرفتارى‌اى از براى ايشان نباشد؟تهى دستان بينوا را اگر يك غم است گرفتاران دام دنيا را هر لحظه صد غم كم است.اگر فقرا را يك احتياج در پيش است،اغنيا را هر دم صد حاجت بيش است.

آخرى نيست تمناى سروسامان را سر و سامان به از اين بى سر و سامانى نيست و نيز آن حضرت فرمود كه:«عجب و هزار عجب از آن كسى كه:خانۀ باقى پايدار را ترك مى‌كند و از براى خانۀ فانى عمل مى‌كند». [٥]

و در بعضى احاديث قدسيّه رسيده است كه:اى فرزند آدم آنچه هست از مال،مال