معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٧٢٣ - محبّت خدا از نظر پيامبران الهى

كردن در راه خدا بوده باشد پس منتظر باشيد تا امر خدا بيايد». [١]

يعنى روز قيامت تا بر شما معلوم شود كه دوست داشتن اشياى مذكوره بيشتر از خدا و رسول و جهاد در راه خدا،باعث چه عذاب و عقابى خواهد شد.يا منتظر باشيد تا نزد مردن در وقتى كه بر شما سكرات مرگ ظاهر شود،زيرا يكى از اسباب سوء خاتمه آن است كه:دوستى شهوات دنيويّه بيش از دوستى خدا باشد،چنانچه قبل از اين اشاره به آن شد.

از حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«هيچ كس از شما مؤمن نيست تا اينكه دوستى خدا و رسول در دل او غالب بر دوستى ما سواى آنها باشد». [٢]

روزى آن سرور يكى از اصحاب را ديد كه مى‌آيد و پوست گوسفندى به عوض جامه بر خود پيچيده فرمود:«نگاه كنيد به اين مردى كه مى‌آيد خدا دل او را متوجّه ساخته،به تحقيق كه او را ديدم در نزد پدر و مادر خود بهترين اطعمه به او مى‌خورانيدند پس محبّت خدا و رسول او را از آنها باز داشته و به اين صورت كرده كه مى‌بينيد». [٣]

محبّت خدا از نظر پيامبران الهى

«و در ادعيۀ بسيار،آن حضرت از بارگاه ربّ العزّة مسئلت زيادتى محبّت و طلب دوستى خدا را نموده». [٤]

و مشهور است كه:«چون عزرائيل به نزد حضرت خليل الرّحمن از براى قبض روح او آمد جناب خلّت مآب فرمود:«هل رأيت خليلا يميت خليله».يعنى:«آيا هرگز ديده‌اى كه دوست،دوست خود را بميراند»؟خطاب رسيد كه:«هل رأيت محبا يكره لقاء حبيبه».يعنى:«آيا ديده‌اى تو كه هيچ دوست،كراهت داشته باشد ملاقات دوست را».إبراهيم فرمود:اى ملك الموت!حال مرا قبض روح كن». [٥]

منقول است كه:«پروردگار،به حضرت موسى-عليه السّلام-وحى فرستاد كه:اى پسر عمران!دروغ مى‌گويد كسى كه گمان كرده است مرا دوست دارد و با وجود اين، چون ظلمت شب او را فرو گيرد بخوابد.آيا دوست،خلوت دوست خود را طالب