معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٤٣٣ - مهمانى كردن و آداب آن

هديه

دوم:هديه است.و آن چيزى است كه:آدمى به جهت برادر مؤمن خود عطا كند،يا ارسال نمايد،-خواه فقير باشد خواه غنى-به جهت اظهار محبّت،و تأكيد دوستى.و اين امرى است مستحسن و مطلوب.و در شرع،پسنديده و مندوب.

حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند كه:«باهم دوستى كنيد.و هديه به يكديگر بفرستيد،كه آن كينه‌ها را برطرف مى‌كند». [١]

و از حضرت امير المؤمنين-عليه السّلام-مروى است كه:«من هديه از براى برادر مسلم بفرستم دوست‌تر دارم كه مثل آن را تصدّق كنم». [٢]

و حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-فرمود:«از جمله اكرام آدمى برادر خود را،اين است كه:تحفه او را قبول كند.و هر چه داشته باشد به جهت او تحفه بفرستد و تكلف نكند». [٣]

مهمانى كردن و آداب آن

سوم:مهمانى كردن،و از براى آن ثواب جزيل،و اجر جميل در شريعت مقدّسه وارد شده است.

از حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-مروى است كه:«كسى كه مهمانى نكند، هيچ خير در او نيست». [٤]

و فرمود:«چون مهمانى بر قومى وارد شود،روزى با او از آسمان نازل مى‌شود.و چون چيزى مى‌خورد خدا گناهان آن قوم را مى‌آمرزد». [٥]

و نيز فرمود كه:«هيچ مهمانى بر قومى داخل نمى‌شود مگر آنكه روزى او در آغوش اوست». [٦]

و نيز از آن جناب مروى است كه:«چون خدا به قومى اراده خير نمايد،به جهت ايشان هديه مى‌فرستد.عرض كردند:چه هديه‌اى؟فرمود:مهمان،با روزى خود