معراج السعادة - النراقي، المولى احمد - الصفحة ٣٨٣ - فضيلت و شرافت فقر و فقرا

برخيز و بر صفوف اهل قيامت بگذر و هر كه را كه بينى بر تو حقى داشته باشد و در دنيا بر تو اكرامى كرده باشد دست او را بگير و با خود به بهشت بر». [١]

و فرمود كه:«بسيار با فقرا آشنائى كنيد و بر ايشان حق خود را ثابت كنيد،كه از براى ايشان دولتى خواهد بود.شخصى عرض كرد كه:چه دولتى از براى ايشان خواهد بود؟ فرمود كه:در روز قيامت به ايشان خطاب خواهد رسد كه:نگاه كنيد هر كه شما را قرص نانى،يا شربت آبى،يا جامه‌اى داده باشد دست او را بگيريد و به بهشت بريد». [٢]

و فرمود كه:«اگر مى‌خواهيد ببينيد پادشاهان را،نظر كنيد به ضعيفان خوار ژوليده موى غبار آلوده،كه دو جامه كهنه بر خود پيچيده‌اند،نه ايشان را كسى مى‌شناسد و نه ايشان كسى را مى‌شناسند». [٣]

از آن حضرت مروى است كه:«چون زمانى بيايد كه مردم فقراى خود را خوار و دشمن دارند و به تعمير دنيا مشغول شوند و به جمع درهم و دينار رو آورند،خدا ايشان را به چهار چيز مبتلا مى‌كند:قحط.و خوف از سلطان.و خيانت حكام.و تسلط دشمنان». [٤]

از اهل بيت-عليهم السّلام-مروى است كه:«اگر خدا بنده‌اى را دوست داشته باشد او را مبتلا مى‌كند،و چون محبّت او بيشتر شد،اهل و عيال و دولت و مال را از او مى‌گيرد». [٥]

و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«از براى شيعيان خالص در دولت اهل باطل نيست،مگر به قدر قوت،اگر چه از مشرق به مغرب روند و از مغرب به مشرق،كه زيادتر از قوت عايدشان نخواهد شد». [٦]

و نيز از آن حضرت مروى است كه:«فقراى مؤمنين چهل هزار هزار سال پيش از اغنيا در روضه‌هاى بهشت سير خواهند كرد.و مثل اين،مثل دو كسى است كه:به آبدار خانه‌اى بگذرند و يكى را ببينند كه هيچ ندارد،بگويند:او را روانه كنيد.ديگرى را ببينند كه از مال مملو است بگويند او را نگاه داريد». [٧]

و آن حضرت فرمود كه:«چون روز قيامت شود خدا مى‌فرستد به نزد فقراء مؤمنين،