مانند كسى كه عذر خواهى كند.و پيغام مى‌دهد كه به عزّت خودم سوگند كه:من شما را در دنيا فقير نكردم از خوارى و بى‌قدرى شما،و هر آينه امروز خواهيد ديد كه چه با شما مى‌كنم.پس نظر كنيد به هر كه در دنيا به شما نيكى كرده باشد دست او را بگيريد و داخل بهشت كنيد.شخصى از فقرا عرض خواهد كرد كه:پروردگارا!اهل دنيا در دنيا زنان متعدد گرفتند و لباسهاى فاخر پوشيدند و طعامهاى لذيذ خوردند و در خانه‌هاى رفيع نشستند و اسبان راهوار سوار شدند،به ما امروز نيز مثل ايشان عطا كن.خطاب پروردگار رسد كه:امروز از براى تو و هر يك از شما هفتاد برابر آن چيزى است كه به اهل دنيا دادم،از روزى كه دنيا خلق شده تا روزى كه منتهى شد». [١]

روزى آن حضرت به بعضى از اصحاب خود فرمودند كه:«آيا داخل بازار مى‌شوى؟و آيا مى‌بينى كه ميوه يا چيز ديگر كه آن را مى‌فروشند و تو آن را خواهى و قدرت بر خريدن آن نداشته باشى؟عرض كرد:بلى.فرمود:آگاه باش كه از براى تو به عوض هر چه مى‌بينى و نمى‌توانى بخرى يك حسنه است». [٢]

و از حضرت كاظم-عليه السّلام-مروى است كه:«خداى-تعالى-مى‌فرمايد كه:من غنى را غنى نكردم به جهت كرامتى كه بر من داشت،و فقير را فقير نكردم به سبب خوارى كه در نزد من داشت،بلكه غنا و فقر چيزى است كه:به آن اغنيا و فقرا را امتحان مى‌كنم.و اگر فقرا نبودندى اغنيا مستوجب بهشت نگشتندى». [٣]

و حضرت امام رضا-عليه السّلام-فرمود كه:«هر كه ملاقات كند فقير مسلمى را و بر او سلام كند به خلاف سلامى كه به غنى مى‌كند،ملاقات خواهد كرد خدا را در روز قيامت در حالتى كه بر او غضبناك باشد». [٤]

لقمان پسر خود را وصيت مى‌نمود،گفت:«اى فرزند!كسى را به جامه كهنه،حقير نشمارى،كه خداى تو و او يكى است». [٥]

منقول است كه:«شخصى به نزد يكى از بزرگان دين رفت و گفت:دعائى در حق من كن،كه محتاجم و عيالمند،و عيال من به من ايذاء مى‌رساند.آن شخص بزرگ گفت كه:هر وقت عيال تو گويد:نه آرد داريم و نه نان.تو آن وقت دعا به من كن كه دعاى تو در آن وقت بهتر است از دعاى من.پس هان اى فقير مسكين!قدر اين صفت را بدان و از آن اندوهناك مباش،كه دو روزه فانى به هر نحو كه باشد خواهد گذشت و تا چشم

[١] بحار الأنوار،ج ٧٢،ص ١١،ح ١١ و كافى،ج ٢،ص ٢٦١،ح ٩.

[٢] بحار الأنوار،ج ٧٢،ص ٤٢،ح ٤٦.

[٣] كافى،ج ٢،ص ٢٦٥،ح ٢٠.

[٤] بحار الأنوار،ج ٧٢،ص ٣٨،ح ٣١.

[٥] احياء العلوم،ج ٤،ص ١٧٢.