و از حضرت امام زين العابدين-عليه السّلام-مروى است كه:«چون ملائكه بشنوند كه بندۀ مؤمن برادر خود را دعا مى‌كند در غياب او،يا او را به خوبى ياد مى‌كند،گويند:

خوب برادرى هستى از براى برادرت،دعاى خير به او مى‌كنى و حال اينكه او حاضر نيست،و او را به خير ياد مى‌كنى خدا به تو داد دو مقابل آنچه از براى او خواستى.و ثنا كرد بر تو دو مقابل آنچه ثنا كردى بر او.و از براى تو است فضيلت بر او». [٢]

و اخبار در اين خصوص بى‌حد است [٣]و چه كرامتى از اين بالاتر است كه هديه‌اى از دعا و طلب آمرزش از تو به برادر مؤمنت رسد و حال آنكه او در زير طبقات خاك خوابيده.

و تأمّل كن كه روح او به چه حد از تو شاد مى‌شود كه اهل و فرزندانش ميراث او را قسمت مى‌كنند و در مال او عيش و تنعم مى‌نمايند و تو او را در تاريكى‌هاى شب ياد مى‌كنى و از خدا آمرزش او را مى‌طلبى و هديه از براى او مى‌فرستى.

و پيغمبر خدا-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند كه:«ميّت در قبر مانند كسى است كه به دريا غرق شده باشد،هر چه را ديد چنگ به آن مى‌زند كه شايد نجات يابد.و منتظر دعاى كسى است كه به او دعا كند از:فرزند و پدر و برادر خويش.و از دعاى زندگان نورهائى مانند كوهها داخل قبور اموات مى‌شود.و اين مثل هديه‌اى است كه زندگان از براى يكديگر مى‌فرستند.پس چون كسى از براى ميتى استغفارى يا دعائى كرد فرشته‌اى آن را بر طبقى مى‌گذارد و از براى ميت مى‌برد و مى‌گويد:اين هديه‌اى است كه فلان برادرت يا فلان خويشت از براى تو فرستاده است و آن ميت به اين سبب شاد و فرحناك مى‌شود». [٤]

و اما طعن زدن بر مسلمين:و آن نيز از اعمال ذميمه و افعال سيّئه است،و باعث ضرر دنيوى و عذاب اخروى مى‌گردد.

و حضرت امام محمد باقر-عليه السّلام-فرمودند كه:«هيچ كس بر مؤمنى طعنه نمى‌زند مگر اينكه مى‌ميرد به بدترين مردنها». [٥]

و بدان كه:اين‌ها كه مذكور شد از فحش و لعن و طعن،از آفات زبان است و از براى

[١] احياء العلوم،ج ٢،ص ١٦٤.و محجة البيضاء،ج ٣،ص ٣٤٠.

[٢] كافى،ج ٢،ص ٥٠٨،ح ٧.

[٣] رك:كافى،ج ٢،ص ٥٠٧.و بحار الأنوار،ج ٩٣،ص ٣٨٣.

[٤] احياء العلوم،ج ٢،ص ١٦٤.و در بحار الأنوار،ج ٨٢ ص ٦٢-٦٥ رواياتى در اين زمينه نقل شده.

[٥] كافى،ج ٢،ص ٣٦١،ح ٩.