و باز مى‌فرمايد:« لاٰ يَصْلاٰهٰا إِلاَّ الْأَشْقَى اَلَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلّٰى »يعنى:«به آتش جهنم نمى‌افتد مگر بسيار شقى،كه تكذيب پروردگار را كند و از او اعراض نمايد». [١]

قسم هشتم:آنچه وارد شده است در خصوص وسعت عفو و مغفرت خداوند،و و وفور مهربانى و رحمت او،چنانچه فرموده:

« وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنّٰاسِ عَلىٰ ظُلْمِهِمْ »يعنى:«به درستى كه پروردگار تو صاحب مغفرت و آمرزش است مردمان را بر گناهانى كه كرده‌اند». [٢]

و مرويست كه:«خداوند عالم به حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-وحى فرستاد كه من در روز قيامت محاسبه امت تو را به تو وا مى‌گذارم.آن حضرت عرض كرد كه:

تو از براى ايشان بهترى از من،و محاسبه ايشان با تو باشد.خطاب رسيد كه:هر گاه چنين باشد من هم تورا در حق ايشان مخذول و منكوب نخواهم كرد». [٣]

مرويست كه:«روزى حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-گفت:يا كريم العفو.

جبرئيل-عليه السّلام-عرض كرد كه:مى‌دانى معنى كريم العفو را؟يعنى بديهاى بندگان را به رحمت خود عفو مى‌كند.بعد از آن،آنها را به كرم خود مبدّل به حسنات مى‌كند». [٤]

و مرويست كه:«هر گاه بنده گناهى كند و استغفار نمايد،خداى-تعالى-به ملائكه مى‌فرمايد:ببينيد بنده مرا كه گناهى از او سر زد،پس دانست كه او را پروردگاريست كه گناهان را مى‌آمرزد و به گناه،مؤاخذه مى‌كند،گواه مى‌گيرم شما را كه من او را آمرزيدم. [٥]

و در حديث قدسى وارد است كه:«من خلق را آفريدم تا از من نفعى ببرند و سودى كنند و نيافريدم ايشان را كه من از آنها منتفع گردم». [٦]

مثنوى:

من نكردم خلق تا سودى كنم بلكه تا بر بندگان جودى كنم
و مروى است كه اگر بندگان،گناه نكنند خدا خلق ديگرى خواهد آفريد كه گناه كنند و ايشان را بيامرزد. [٧]

و حضرت پيغمبر-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند كه:«به آن خدائى كه جان من در قبضه قدرت اوست كه خدا به بندگان مهربان‌تر است از مادر مهربان به فرزند خود». [٨]

[١] ليل،(سوره ٩٢)،آيه ١٥ و ١٦.

[٢] رعد،(سوره ١٣)،آيه ٦.

[٣] احياء العلوم،ج ٤،ص ١٢٨.و محجة البيضاء،ج ٧،ص ٢٥٩.

[٤] احياء العلوم،ج ٤،ص ١٢٨ و ١٢٩.رك:محجة البيضاء،ج ٧،ص ٢٦٠.

[٥] احياء العلوم،ج ٤،ص ١٢٩.و صحيح مسلم،ج ٨،ص ٩٧،با اختلافى در عبارت.

[٦] محجة البيضاء،ج ٧،ص ٢٦٢ و احياء العلوم،ج ٤،ص ١٣٠.

[٧] مجمع الزوائد،ج ١٠،ص ٢١٥.

[٨] مجمع الزوائد،ج ١٠،ص ٢١٣.و احياء العلوم،ج ٤،ص ١٣١.محجّة البيضاء،ج ٧،ص ٢٦٤.