قسم سوم:از چيزهائى كه باعث اميدوارى مؤمنين است آن است:كه در آيات قرآنيّه و احاديث نبويّه تصريح شده كه ملائكه مقرّبين و انبياء مرسلين-صلوات اللّه عليهم اجمعين-از براى طايفۀ مؤمنين طلب مغفرت مى‌نمايند و از خدا آمرزش ايشان را مى‌طلبند،و البته دعاى ايشان مقبول درگاه پروردگار است.

خداوند عالم مى‌فرمايد:« وَ الْمَلاٰئِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ ». [١]خلاصه معنى آنكه:«فرشتگان تسبيح پروردگار خود را مى‌نمايند،و از او طلب آمرزش مى‌كنند از براى بندگانى كه در زمين هستند».

و حضرت رسول-صلّى اللّه عليه و آله-فرمودند كه:«حيات و ممات من از براى شما خير است.اما در حيات،از براى شما احكام شريعت را بيان مى‌كنم،و طريقه و آداب را به شما مى‌آموزم.و اما بعد از ممات من اعمالى كه از شما صادر مى‌شود بر من عرضه مى‌كنند،آنچه را كه ديدم نيك است حمد خدا را مى‌كنم،و آنچه را كه ديدم بد است طلب آمرزش آن را از خدا مى‌كنم». [٢]

قسم چهارم آنكه:رسيده است كه:چون بنده گناهى كند ملائكه در نوشتن آن تأخير مى‌كنند كه شايد نادم و پشيمان شود و استغفار كند.

از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-مروى است كه:«چون از بنده گناهى صادر شود به قدر صبح تا شام نوشتن آن را تأخير مى‌اندازند،اگر استغفار نمود نمى‌نويسند». [٣]

و از حضرت امام جعفر صادق-عليه السّلام-منقول است كه:«هر كه گناهى كند هفت ساعت از روز او را مهلت مى‌دهند،پس اگر سه مرتبه گفت:«استغفر اللّه الّذى لا اله الاّ هو الحىّ القيّوم»آن گناه را ثبت نمى‌كنند». [٤]

امورى كه وسيله نجات مؤمنين است

قسم پنجم:از امورى كه وسيله نجات مؤمنان،و باعث اميدوارى گناهكاران است، شفاعت شافع روز قيامت،و عذر خواه گناهكاران امت،پيغمبر رءوف رحيم،و ائمه طاهرين-صلوات اللّه عليه و عليهم اجمعين-است،كه چون عرصه قيامت بر پا شود خود و اهل بيت مطهر او دامن شفاعت برزنند،و كمر عذر خواهى نامه سياهان امت را بر ميان

[١] شورى،(سوره ٤٢)،آيه ٥.

[٢] بحار الأنوار،ج ١٧،ص ١٤٩،ح ٤٥.

[٣] كافى،ج ٢،ص ٤٣٧،ح ١.

[٤] كافى،ج ٢،ص ٤٣٧،ح ٢.