(م- ١١٦٢ ه. ق) از دانشمندان طبقه بعد از مرحوم اردستانى هستند كه در زمان اين سه مرد بزرگ، فلسفه ملا صدرا نضج گرفت و به تدريج كتب او جزء كتب درسى در مدارس اصفهان شد.

يكى از كسانى كه كتب ملا صدرا را تدريس مى‌كرده است و حقير حواشى از او بر اسفار ديده است و شايد بتوان گفت مبدأ نشر افكار آخوند ملا صدرا گرديد، آقا محمد بيدآبادى است.

بيدآبادى در كثرت ذكاوت و دقت نظر و هوش و تيزبينى و جامعيت در علم و عمل از عجايب دوران است و شاگردان زيادى تربيت كرده است.

آقا محمد بيدآبادى (م- ١١٩٨ ه. ق) از تلامذه ملا اسماعيل و الماسى به شمار مى‌رود. آقا محمد حوزه درسى بزرگى داشته است و شاگردان زيادى تربيت نموده است. ملا محراب گيلانى (م- ١٢١٧ ه. ق) و حاج ملا مهدى نراقى (م- ١٢٠٩ ه. ق) و ميرزا ابو القاسم مدرس خاتون‌آبادى و آخوند ملا على بن جمشيد نورى (م- ١٢٦٤ ه. ق) از تلاميذ بيدآبادى محسوب مى‌شوند.

گويا نراقى در رشته عقليات از خواجويى هم استفاده نموده باشد، نراقى در عقليات خصوصا مبانى ملا صدرا بسيار راسخ بوده و كتب زيادى در اين رشته تأليف كرده است. نراقى در رياضيات هم ماهر بوده است و از اساتيد اين فن در عصر خود به شمار مى‌رود.

بهترين شاگردان آقا محمد در رشته عقليات، آخوند ملا على نورى است [١]كه عمرى طولانى نموده و دست كم حدود شصت سال مدرس رسمى فلسفه بوده‌

[١]آخوند ملا على هميشه با فقها محشور و در مقام زهد و حفظ ظواهر دين سلمان عصر خود به شمار مى‌رفته است. بى‌اندازه مورد احترام سيد حجة الاسلام و حاج محمد ابراهيم كلباسى بوده است. بى‌نمكيهائى كه بعضى از علماى فلسفه دارند از خود نشان نمى‌داده است، لذا الفتى بين اهل حكمت و فقه و اصول حاصل كرد. به واسطه همين جهات توانست فلسفه و عرفان را به حد اعلا ترويج نمايد. اين رويه را آقا محمد بيدآبادى و ميرزا محمد تقى الماسى و خواجويى نيز داشته‌اند.