آقا ميرزا ابراهيم در علوم رياضى نظير نداشته است، مردى جامع در معقول و منقول و شخصى منزوى و زاهد واقعى بوده است. در فقه و اصول از تلاميذ آقا ميرزا حسن آشتيانى صاحب حاشيه است و از شاگردان ميرزاى قمشه‌اى ملا اسماعيل سبزوارى نيز يكى از شاگردان ديگر حاج ملا هادى سبزوارى است كه در مدرسه شيخ عبد الحسين تهرانى به تدريس اشتغال داشت.

آقا ميرزا على اكبر يزدى در اين اواخر در قم مجاورت اختيار نمود. حوزه تدريس داشت، آقاى حاج سيد احمد خوانسارى و آقا سيد محمد تقى خوانسارى و جمعى ديگر به درس او مى‌رفته‌اند و در قم فوت نمود.

آقا ميرزا محمود قمى نيز از بزرگان تلاميذ آقا محمد رضا است به‌واسطه پريشانى احوال و برخى از جهات حوزه منظمى نداشت وگرنه در تحصيل مطالب علمى موفقيت شايانى داشته است. آقا ميرزا محمود نيز مثل آقا ميرزا على محمد و حكيم صفا شاعر بوده است و از استاد خود آقا محمد رضا در اين فن هم ارث برده بود.

حكيم صفاى اصفهانى (م- ١٣٢٢ ه. ق) كه نامش ميرزا صفا و صفا تخلص شعرى او بوده است، در بدو ورود به تهران با برادر خود آقا ميرزا على محمد اصفهانى (م- ١٣٤٣ ه. ق) متخلص به حكيم در مدرسه مرحوم حاج ابو الحسن منزل نمودند. اين دو برادر اوائل در شهر اصفهان تحصيل كرده‌اند و براى درك محضر آقا محمد رضا قمشه‌اى «صهبا» و آقا على حكيم «مدرس» به تهران مسافرت نمودند، علاوه بر درس قمشه‌اى و مدرس براى تكميل علوم منقول به درس آقا ميرزا حسن آشتيانى مجتهد بزرگ عصر خود (م- ١٣١٨ ه. ق) حاضر شده‌اند.

آقا ميرزا صفا بعد از مدتى تحصيل يكى از شاگردان نامى درس عرفان آقا محمد رضا شد و در زمان استاد خود به تدريس پرداخت.

ميرزا على محمد در فلسفه مشاء و حكمت متعاليه ملا صدرا از آقا ميرزا صفا بهتر بوده است و حكيم صفا در عرفان و تصوف بر برادر خود ترجيح داشته است. حكيم صفا از قرار اظهار يكى از معمرين در مدرسه حاج ميرزا ابو الحسن به تدريس اشارات و شرح فصوص‌