(١٢٥١ ه. ق) رأيتها (في مكتبة السيد محمد المشكاة) بطهران تاريخ كتابة الثاني (١٢٥٥ ه. ق) و الظاهر أنّ وفاة المترجم بعد التاريخ الأوّل». در اين كه شارح از افاضل فضلاى زمان خود بوده است شكى نيست، بدون ترديد داراى مقام ارجمندى بوده و مرحوم حكيم مؤسس، آقا على «مدرس زنوزى» او را از اساتيد خود شمرده است. [١]

مرحوم عارف محقق آقا محمد رضا قمشه‌اى (قده) از محضر او استفاده نموده است [٢]. حاج ملا جعفر از تلامذه آخوند نورى «ملا على» و او از تلامذه بيدآبادى «آقا محمد» و ملا محراب گيلانى و بيدآبادى شاگرد ملا اسماعيل خواجويى است.

نگارنده، حاشيه شارح بر شرح تجريد قوشچى و همچنين تعليقه او بر حاشيه خفرى بر شرح تجريد قوشچى را نديده است.

بر حاشيه خفرى ملا عبد الرزاق لاهيجى صاحب شوراق هم تعليقات مفصلى نوشته است كه بسيار تحقيقى و دقيق است.

نگارنده، در تعليقات و حواشى خود بر اين كتاب بيشتر به توضيح و تحقيق‌

[١]مرحوم آقا على حكيم «مدرس» در رساله وجود رابطى از او به: «فخر الحكماء المعاصرين المترقّي إلى مدارج الحق و اليقين أستادنا و سندنا الحاجّ ملا محمد جعفر اللاهيجي» تعبير نموده‌ [١]. در اين موضع از وجود رابطى مرحوم آقا على مناقشه‌اى از شارح بر كلام صدر المتألهين نقل كرده و رد نموده است. ما در تعليقات بر اين كتاب «ص ١٢٣» در ذيل مناقشه شارح بر ملا صدرا كلام آقا على را نقل كرده‌ايم.

[٢]از مرحوم فيلسوف اعظم و عارف كامل آقا محمد رضا قمشه‌اى نقل شده است كه در اصفهان نزد حاج ملا محمد جعفر لنگرودى شروع به خواندن شرح فصوص نموديم و چون لاهيجى اقتدار كامل به تدريس اين كتاب نداشت، به سراغ آقا سيد رضى مازندرانى رفتيم و نزد او شروع به قرائت شرح فصوص نموديم. او از اين كه ما او را بر حكيم لاهيجى ترجيح داديم، با حالتى نگران گفت: تدريس شرح فصوص كار قلندرى است و حاج ملا محمد جعفر حكيم است نه قلندر.

[١] . ر. ك: همان، ضمن مجموعه مصنفات حكيم مؤسس آقا على مدرّس طهرانى، ج ١، ص ١٨٧.